Foutje

   Geboorte    Blogs bevallingsverhalen    Gigantische medische misser

blog over zwangerschap en mama zijn

Mamtonia   •    7 december 2016
Ik heb 2252 volgers    Volg je mij ook?
Schrijf je nu in
voor onze nieuwsbrief en krijg de mooiste blogs wekelijks in je mail

De meeste mensen zullen na het lezen van de titel "Foutje" een directe link leggen naar een ongeplande zwangerschap. Niets is minder waar! Gezamenlijk hadden manlief en ik onze baby-wens uitgesproken en het grote proberen kon beginnen. Het foutje waar ik naar refereer, zal later in dit verhaal terugkomen als een gigantische medische misser die het leven van ons kindje had kunnen kosten.

De test die ik omklemde met trillende handen

Na een flinke zoektocht op allerlei websites over het hoe, wat en vooral wanneer we het 't beste konden proberen, zette ik -hoe romantisch- kruisjes bij bepaalde dagen op de kalender in de keuken. Uitleg aan manlief was overbodig, hij vond de kruisjes wel toepasselijk. Mannen.

In verband met een aankomende werkreis zijn we direct begonnen en hadden eigenlijk maar één kans gehad voordat manlief voor 6 weken vertrok. Hoop is er altijd, toch verwachtte ik niet dat het meteen de eerste keer raak zou zijn.

En toch! Twee dikke strepen waren er verschenen op de zwangerschapstest die ik omklemde met trillende handen. Fantastisch, geweldig, spannend, onzeker -> het internet op! Ah, nog even wachten met rondbazuinen -moeilijk!- en een afspraak maken bij een verloskundige.

De uitgerekende datum liet me schikken

Zo gezegd, zo gedaan en met 12 weken lag ik met ontblote buik zenuwachtig te staren naar een scherm bij de eerste echo. “Gefeliciteerd! Zie je dat lichtje daar knipperen? Dat is het hartje.” Tranen rolden over mijn wangen, zo mooi, zo overweldigend, het wormpje op het scherm was echt!

De termijn werd gesteld: 12 weken en 5 dagen, uitgerekende datum ook meteen bekend, fijn! Tot onze grote teleurstelling konden de echo's niet uitgeprint worden. We mochten 2 weken later terugkomen.

Twee weken later lag ik er weer, minder zenuwachtig, toch spannend. Ditmaal was er een andere verloskundige. Weer het prachtige hartje, maar de termijn die vastgesteld werd liet me schikken: 12 weken en 6 dagen. Dat klopt niet! Ik was hier twee weken terug en toen was het al 12.5, dan zit ik nu toch op 14.5?

Ik bedoel, zonder een zichtbaar dikke buik lijkt het allemaal al zo lang te duren. Dan is een verschil van 15 dagen groot. Na overleg met de 1e verloskundige bleken we ons te moeten houden aan de termijn die zojuist gesteld was. Ik legde me daar bij neer, zij wisten het toch immers beter?

Het kleintje in mijn buik liet steeds minder van zich horen

De zwangerschap verliep prima, tot ik met 39 weken pijn kreeg, verschrikkelijke steken in mijn rug. Alles deed pijn lopen, zitten en liggen. Slapen ging niet en ik was niet uiteindelijk doodop. Volgens de verloskundige heel normaal, heel veel vrouwen lopen op het eind met kwaaltjes, deal with it. Zo kwam het op mij over.

Door de steken in mijn rug had ik niet direct in de gaten dat het kleintje in mijn buik zich steeds minder van zich liet horen. Ik belde de verloskundige. Ik kreeg een huisbezoekje en het hartje klopte prima, niets aan de hand.

De dagen die volgden, moest ik zo nu en dan echt even tegen mijn buik duwen, om contact te krijgen en ik kreeg dan een zwak trapje terug. Weer hing ik aan de telefoon, het antwoord luidde ditmaal: “Neem maar rust dan word het kindje vanzelf actiever.

Het kindje moet gehaald worden: direct!

Ik voelde me een zeurkous, maar het angstige gevoel liet me niet los, mijn kind bewoog niet en ik was er niet gerust op! Ik belde nog een aantal maal de verloskundige en werd tenslotte doorgestuurd naar het ziekenhuis.

Eindelijk! Inmiddels 41 weken zwanger en doodop zien ze op de echo dat het kindje gehaald moet worden. Direct!

Onze zoon word die dag gezond geboren. Godzijdank, levend en gezond. En flink was hij inderdaad, 4350 gram.

Achteraf bleek ...

Wat blijkt, ons mannetje had al dagen te weinig voeding en waarschijnlijk ook zuurstof binnen gekregen doordat de navelstreng niet volledig meer verbonden was aan de moederkoek. Of zoals de gynaecoloog zei net na de bevalling: "Oei, die zit nog net vast aan een vliesje." Een vliesje! Ik kon mijn oren niet geloven.

Achteraf bleek, -zoals ik stiekem steeds gedacht heb- dat de termijn verkeerd gesteld is, 15 dagen verkeerd! Dat verklaarde de ernstig uitgedroogde huid van ons mannetje en de slechte werking van de moederkoek op het einde. Op is echt op.

Ik heb een zwangerschap van 43 weken gehad. Gelukkig met goede afloop, maar oh wat had het anders kunnen zijn.

Van onze blogger Mamtonia

blog over zwangerschap en mama zijn

Mamtonia   •   2252 volgers   •      Volg je mij ook?
Ik ben blogger bij ikbenZwanger vanaf december 2016

Mijn naam is Antonia, moeder van 3 geweldige jongens, Mees (12), Finn (9) en Rav (2). En zwanger van wondertje nummer 4.Door de heel verschillende zwangerschappen heb ik een hoop te vertellen! Want ik weet uit ervaring hoe overweldigend die 9 maanden kunnen zijn, laat staan het leven als moeder na de zwangerschap ;) Neem eens een kijkje in het leven van een full-time moeder met overuren!


Lees het vervolg: Wat kost een baby nou?
   Volg je mij ook? en krijg mijn volgende blogs in je mail …

Lees alle blogs van Mamtonia

Nieuwe bloggers

Vind je het leuk om zelf te bloggen? We zoeken weer nieuwe bloggers! Wil je ook bloggen over je kinderwens, zwangerschap, bevalling of baby?

Artikel gelezen en nu?

Meer informatie over baby kosten en ervaringen

Blogs over de bevalling

yourappic

Appic Moments om nooit meer te vergeten
Het eerste jaar met je baby vliegt om en je denkt dat je alles onthoudt, maar achteraf ben je zoveel prachtige momenten met je baby vergeten die nooit meer terug te halen zijn... Leg ze nu digitaal vast! De YourAppic app helpt je

De dag van de bevalling blog Debby De dag van de bevalling blog Debby

De dag van de bevalling blog Debby
Blog: "De dag is aangebroken. Ze hebben mij slaapmedicatie gegeven zodat ik goede nachtrust zou hebben. Nou ik kan je vertellen, die werken niet bij iedereen, ik heb geen oog dicht gedaan! "

De geboorte van ons eigen kindje - blog kraamzorg Marijke De geboorte van ons eigen kindje - blog kraamzorg Marijke

1   De geboorte van ons eigen kindje - blog kraamzorg Marijke
Blog: "Daar gaat het schermpje omhoog, een doorzichtig plastic raampje laat ons meekijken met de geboorte van ons kindje. WAUW!! Twee heldere, donkere ogen kijken de wereld in."

Persweeen het hoofdje staat de badbevalling van Nora Persweeen het hoofdje staat de badbevalling van Nora

Persweeen het hoofdje staat de badbevalling van Nora
Blog: "Ik hing over de zachte rand van het bad en ik begon druk te voelen, dus ik riep heel klassiek: ik moet poepen, waarop ze zeiden: nee hoor, dat is gewoon het hoofd van je meisje!"

Je reactie op Gigantische medische misser

Alleen op de knop 'Bericht plaatsen' klikken als je zelf de volledige inhoud hebt geschreven en akkoord gaat met de richtlijnen.

Leuk om te lezen!