Onze jongen redt het niet

   Geboorte    Blogs bevallingsverhalen    Onze jongen redt het niet   

Onze eerste dochter

Ik ben als de dood, zal onze babyboy huilen? Zullen de meiden het goed doen? Gaat alles zoals het hoort? Ze vertellen mij dat het even kijken is welke baby er eerst komt, nog meer spanning! Ze gaan beginnen en snijden mij open. Pfoe! Geen paniek, geen pijn. Uit eindelijk besluit baby 1 als eerste voor de uitgang te kruipen. Na flink wat gedruk op mijn buik hoor ik een geluid als een piepende puppy. Mijn man staat op om te kijken: 'Wat is ze mooi! '

Onze eerste dochter is geboren! Ik krijg haar niet te zien, ze wordt meteen mee genomen naar de kinderkamer, om daar haar longetjes leeg te zuigen en om nagekeken te worden. Ik raak een beetje in paniek, maar mijn man stelt mij gerust, alles gaat goed. Ik lig te trillen als een rietje en heb mijn hele lichaam niet onder controle.

Ik ben mama!

Na 2 minuten word onze babyboy geboren. Hij huilt! Heel zacht, maar hij huilt! Ik begin langzaam wat hoop te krijgen in de hele situatie. Ook hem krijg ik niet te zien en hij wordt meteen meegenomen naar de kinderkamer waar hij toch korte beademing krijgt, wat iedere baby krijgt om te kijken hoe hij reageert.

In de tussentijd word onze andere dochter geboren, de baby met de navelstreng. Een echte meid, want ook zij laat flink van zich horen! Ik ben mama! Mijn man gaat even mee met onze baby’s om verslag uit te brengen en de onwijs lieve verpleegkundige komt bij mij zitten. Ze stelt mij echt gerust. Door de NAH kan ik verder geen woord meer uitbrengen.

Zelfs als de baby’s eruit zijn en er word gevraagd wat hun namen zijn kan ik dat niet eens vertellen, ik transformeer weer tot Miss Montreal.

Ik heb weer ribben

Mijn man komt terug met het nieuws dat de meiden het super doen en dat de kleine jongen ademt! Ik ben opgelucht en word wat rustiger. Ondertussen gaat er in mijn hoofd om wat er bij die kleine man allemaal mis kan zijn en dat hij misschien wel vreselijke pijn heeft. De neonatoloog heeft mij beloofd dat ze alleen alles doen voor hem als hij een redelijke kwaliteit van leven kan hebben, aan die gedachte houd ik me vast.

In de tussentijd dat ik word dicht gehecht wil ik heel graag dat mijn man naar onze kindjes toe gaat. Als ik klaar ben voel ik voor het eerst aan mijn buik, IK HEB WEER RIBBEN! Heel raar om dat na zo'n lange tijd weer te voelen, maar wat voelt dat lekker zeg. Als ik klaar ben word ik terug ik het ziekenhuisbed geschoven. Ze laten mij de meiden zien in de couveuse met de woorden: ze doen het super.

Kleine babyboy krijg ik te zien met de woorden: "hij heeft het heel moeilijk." Ik begin te beseffen dat dit niet de juiste woorden zijn, maar ook dat we onze babyboy kwijt gaan raken. De meiden gaan naar de neonatologie afdeling en ik word naar de verkoeverkamer gebracht. Kleine babyboy gaat met mij mee.

Onze kleine man gaat het niet redden

Eenmaal in de verkoeverkamer wordt de kleine man met zijn snoeren, draden en zuurstofmaskertje bij mij neergelegd. Mijn man is dichtbij mij en gaat geen moment bij mij vandaan. De buik van het kleine ventje waar ik al die tijd bang voor ben geweest valt 100% mee. Het lijkt een beetje op een peer met bultjes.

Na 10 minuten komen ze tot de conclusie dat de kleine man het nog zwaarder krijgt en dat het beter is om de bedrading los te gaan maken. Onze kleine man gaat het niet redden. Hij krijgt morfine toegediend om rustig aan te kunnen slapen. Ik word uiteindelijk naar mijn kamer op de kraamafdeling gereden ,met mijn kleine man in mijn handen.

Afscheid

Daar kunnen we in alle rust afscheid nemen van ons mannetje. Het moment dat wij de kamer binnen kwamen rijden regende het pijpenstelen, het moment dat hij overleed begon hij te lachen en de zon begon te schijnen. Mijn ouders en schoonouders hebben we nog naar de kraamafdeling laten komen om onze trots te laten zien en om afscheid te kunnen nemen, heel bijzonder.

Ook de fotograaf is al die tijd bij ons geweest en heeft werkelijk prachtige foto’s gemaakt. Ik heb geen moment gemerkt dat ze aanwezig is geweest, heel fijn. Dit had ik voor geen goud willen missen.

Van onze blogger Debby

Lees haar vorige blog: Ik heb ooit een soort trauma ergens opgelopen om poep
Lees het vervolg op deze blog: Onze dappere baby Kane is niet meer

forum voor zwangere vrouwen

Debby   •    1380 volgers   volg ook Debby
Blogger voor ikbenZwanger vanaf juli 2017

Hello! Mijn naam is Debby. Huisje boompje beestje hadden we al, nu alleen nog een kindje. Alleen de toekomst kun je nooit plannen.. Ik heb PCOS en Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH) en ben nu zwanger van niet 1, 2, maar 3 kindjes! 1 van de kindjes heeft een vergrote blaas. Goede tijden, slechte tijden is niets in vergelijken met mijn verhaal, dus volg mijn blog!

Alle blogs van Debby

We zoeken weer nieuwe bloggers! Wil je ook bloggen over je zwangerschap, bevalling of baby?

Artikel gelezen en nu?

Blogs over de bevalling

yourappic

Appic Moments om nooit meer te vergeten
Het eerste jaar met je baby vliegt om en je denkt dat je alles onthoudt, maar achteraf ben je zoveel prachtige momenten met je baby vergeten die nooit meer terug te halen zijn... Leg ze nu digitaal vast! De YourAppic app helpt je

De laatste loodjes wegen het zwaarst blog Ellis

De laatste loodjes wegen het zwaarst blog Ellis
Trimester 3 is voor mij bij verre de zwaarste trimester. Alles is opgezet. Mijn buik lijkt wel een watermeloen. Ik krijg alsmaar de vraag of ik een tweeling verwacht.

Morgen ben ik 42 weken zwanger

Morgen ben ik 42 weken zwanger
Ik heb zelfs een droom gehad dat ik wakker werd doordat ik een kinderstemmetje hoorde roepen: Mama, mama! Ik zit vast, je moet inleiden. Nee mama, jij moet het doen, ik zit vast ...

Zoon geboren bij onze blogger Cambes

4   Zoon geboren bij onze blogger Cambes
Ik ging het ziekenhuis in met zwangerschapsvergiftiging en midden in de nacht is onze zoon met een keizersnee gehaald. Na 32 weken zwangerschap geboren.

Mijn bevallingsverhaal, een spoedkeizersnede

Mijn bevallingsverhaal, een spoedkeizersnede
Er moest snel actie ondernomen worden. De baby had nog maar voor een halfuurtje zuurstof en bleek een sterrenkijker te zijn, hij moest er direct uit. Het werd een spoedkeizersnede.

Na zoveel angst om dit mooie wonder niet te verliezen

Na zoveel angst om dit mooie wonder niet te verliezen
Na zoveel angst om dit mooie wonder niet te verliezen en hele spannende maanden, is ons meisje met een ongeplande keizersnede geboren.

Mijn zwangerschapsverlof is deze week ingegaan

Mijn zwangerschapsverlof is deze week ingegaan
Nog geen 6 weken tot de uitgerekende datum, het komt nu spannend dichtbij. Vanavond de ziekenhuistas klaargemaakt. Eigenlijk een beetje tegen mijn gevoel in. Ik wil thuis bevallen.

Drukte in kraamland! Blog kraamzorg Marijke

Drukte in kraamland! Blog kraamzorg Marijke
Een dag in het leven van de kraamzorg. De zon schijnt en de babys willen eruit. De telefoon gaat met zenuwachtige vaders die bellen dat ze met hun vrouw richting het ziekenhuis gaan.

Eindelijk begint de bevalling die eindigt in een keizersnede

Eindelijk begint de bevalling die eindigt in een keizersnede
Ik zal de laatste weken van mijn zwangerschap beschrijven en de bevalling. Ik moest naar het ziekenhuis omdat ik de kleine al uren niet gevoeld had. Daar wilden ze toch even kijken.

Daar ben je dan, een razendsnelle bevalling

Daar ben je dan, een razendsnelle bevalling
Wauw wat een bevalling. Het klinkt raar, maar de bevalling is zo snel gegaan dat het niets voorstelde, een razend snelle bevalling.

Onze plannen omtrent de bevalling en bezoek

Onze plannen omtrent de bevalling en bezoek
Momenteel ben ik 34 weken zwanger en ik begin toch wat zenuwachtig te worden. Ik kijk super hard naar de geboorte uit en mijn kleine held te ontmoeten! Kriebels omdat het zo dichtbij is

Gebroken vliezen en nu afwachten tot de bevalling op gang is

Gebroken vliezen en nu afwachten tot de bevalling op gang is
We hebben ze uitgelegd dat de baby in een waterballonnetje zit en dat dit kapot is gegaan. De oudste legt al heel wijs aan de jongste uit dat we naar de babydokter gaan.

Bevallen, wij vergeten het nooit meer

Bevallen, wij vergeten het nooit meer
Bevallen, een baby op de wereld zetten: voor sommigen de normaalste zaak van de wereld, wij vergeten het nooit meer! Een normale werkdag en onze hele wereld staat op zijn kop.

Voelde ik de bevalling al aankomen?

Voelde ik de bevalling al aankomen?
Ik kreeg hele erge steken in mijn zij. Ik had nog niet bedacht dat ik op het punt stond om te kunnen gaan bevallen, want ik had wel vaker last van buikpijn en/of steken.

Ruggenprik: voor aanstellers of een feestje?

Ruggenprik: voor aanstellers of een feestje?
De verloskundige vroeg me of ik een ruggenprik wilde of hoe ik daar over dacht. Tja, hoe kan je weten of je een taart lekker vindt als je hem nog nooit hebt geproefd?

Je reactie op Onze jongen redt het niet

Alleen op de knop 'Bericht plaatsen' klikken als je zelf de volledige inhoud hebt geschreven en akkoord gaat met de richtlijnen.

Lees de reacties van anderen en praat mee!

forum voor zwangere vrouwen

Onderwerp: Onze jongen redt het niet
Sistersong
Ik moest echt even een traantje laten voor je jongetje. Ik had gehoopt dat hij het toch zou halen. Sterkte met het verlies en wat knap dat hij het toch nog zo goed gedaan heeft!