De tijd vliegt voorbij op de neonatologie

   Zwanger    Tweelingen    De tijd vliegt voorbij

De meisjes zonder zuurstofslangetjes en snorretjes

Afgelopen week is zo snel gegaan dat ik af en toe dingen vergeet. Zal dit die zwangerschapsdementie zijn? Of is dit gewoon mijn NAH en overprikkeling? Ik denk dat ik het antwoord bij mij wel weet helaas.

De meiden doen het heel goed. Nog geen 24 uur na de geboorte krijgen we foto’s van de neonatologie zonder zuurstofslangetjes en snorretjes, huh?! Nu al?! Jup! Onze dames kunnen al prima met hun 32 weken en 3 dagen zelfstandig ademhalen!

Elke dag worden er mijlpalen bereikt en na drie dagen is er zelfs al sprake van dat we gaan verhuizen naar het Flevoziekenhuis. Nu al?! Jup! Helaas heeft het Flevo ziekenhuis op dat moment geen plek voor onze guppies en moeten wij even geduld hebben en wachten op een plekje.

Elke dag word er gebeld om te kijken of er plek is. Yes! Er is plek, maar dan begint onze kleine Cryssie te spugen. Voor het AMC was dit een reden om toch even 'stop' te zeggen, aangezien premature kindjes vaak een stapje terugvallen als ze gaan verhuizen van ziekenhuis naar ziekenhuis.

Na een kleine tegenslag toch op weg naar het Flevo ziekenhuis

De dagen vliegen voorbij en elke dag word ik door alle lieve zusters lief verzorgd. Ik ga gemiddeld 3 keer per dag naar de neonatologie, om lekker te knuffelen met onze meiden. Ik ken inmiddels al het personeel van H3 en H4. Dat is niet zo gek na vier weken. Cryssie knapt langzaam weer op en er wordt een nieuwe poging gedaan om te verhuizen naar het Flevo.

Laat Saemmy nu denken: 'ik vind het veel te leuk hier'. Onze kleine dame wordt niet lekker, trekt steeds witter weg en we merken dat ze het knuffelen, wat ze daarvoor heerlijk vond, opeens niet zo graag meer wilt. Er wordt bloedonderzoek gedaan, om te kijken wat er aan de hand is. Ze blijkt een ontstoken infuusje te hebben, met een infectie. Hoppa, gaan we weer! 2 weken antibiotica! Hatsee!

Nadat zij weer iets opknapt, besluiten ze ons toch over te plaatsen naar het Flevo. We krijgen een soort van halve afscheidsserenade, al het personeel komt nog even gedag zeggen en vragen of we als we voor controle komen, weer even langs komen om onze meiden te showen. Tuurlijk! Ik word zelf ook per ambulance vervoerd naar het Flevo. Waarom? Omdat ik ook een ontstoken infuus heb, net als mijn meisje. Jup!

Ook met alleen een infuus moet je op een brancard en krijg je je eigen gele VIP vervoer. Ik kreeg alleen twee ambulancemedewerkers die de weg niet kenden in het AMC, waardoor het een soort speurtocht leek. Gelukkig lag ik er lang genoeg om de weg te kunnen wijzen. Tom-Tom aan en daar gaan we dan, met drie ambulances opweg naar het Flevo ziekenhuis!

Even wennen aan het nieuwe ziekenhuis protocol

Elke ochtend in het Flevo ga ik even bij mijn meiden op visite. Ik ben inmiddels zo mobiel dat ik de gang over kan steken. De pijn van de keizersnede is na ruim een week een stuk minder, maar nog lang niet weg. Mijn man komt elk vrij moment dat hij heeft naar het ziekenhuis om lekker te kangeroën met zijn meiden. Hun hartslag schiet omhoog als ze onze stemmen horen, alsof ze weten en voelen 'daar zijn onze papa en mama weer!'

Het verschil tussen de neonatologie in het AMC en het Flevo is gigantisch. In het AMC wordt alles gedesinfecteerd na gebruik. Zelfs de schotten, die tussen de ouders in staan om privacy te houden, worden schoongemaakt na gebruik, al hebben ze twee minuten gestaan. Alles wordt in het AMC opengemaakt voor 1 kind en daarna weggegooid. Ook flessen van 500 ml, dus wij hebben een voorraad babyolie waar je u tegen zegt.

In het Flevo is dat heel anders, daar ga je meer naar 'de normale wereld' toe en is je handen desinfecteren voldoende, een eigen pak vochtige doekjes kan er nog wel vanaf en mag je geen sieraden om. Ook zijn ze in het AMC veel meer van aanpakken en kijken per kind. In het Flevo word meer gewerkt volgens protocol. Zo dronken onze muppets met nog geen 33 weken in het AMC een paar slokken uit de fles, in het Flevo beginnen ze daar vanaf week 35 mee.

Van onze blogger Debby

Lees haar vorige blog: Ze zijn nu ruim 9 maanden en gaan als een speer met ToP
Lees het vervolg op deze blog: Ik mag eindelijk naar huis en de tweeling is uit de couveuse

forum voor zwangere vrouwen

Debby   •    1612 volgers   volg ook Debby
Blogger voor ikbenZwanger vanaf juli 2017

Hello! Mijn naam is Debby. Huisje boompje beestje hadden we al, nu alleen nog een kindje. Alleen de toekomst kun je nooit plannen.. Ik heb PCOS en Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH) en ben nu zwanger van niet 1, 2, maar 3 kindjes! 1 van de kindjes heeft een vergrote blaas. Soms denk je: dit kan niet erger, maar goede tijden, slechte tijden is niets in vergelijken met mijn verhaal, dus volg mijn blog!

Alle blogs van Debby

We zoeken weer nieuwe bloggers! Wil je ook bloggen over je zwangerschap, bevalling of baby?

Artikel gelezen en nu?

  1. Wordt vriendin bij ikbenZwanger.com! Meld je aan
  2. Geef je reactie op dit artikel
  3. Deel dit artikel via Facebook of Whatsapp

Meer informatie over couveuse en ervaringen

Anderen lezen nu ook

Zwanger van een tweeling

3   Zwanger van een tweeling
Het zijn er twee! Zwanger zijn van een tweeling is extra bijzonder. Je krijgt niet een kindje maar twee! Medisch gezien kleven er wat meer risicos aan een tweelingzwangerschap.

Het grote nieuws - is het een tweeling of ...?

Het grote nieuws - is het een tweeling of ...?
Blog: "Tweelingen zitten bij mij in de familie. Het gevoel dat ik zwanger was van 1 kindje heb ik nooit gehad, altijd een tweeling. Toen wij dan ook bij de echo te horen kregen dat ..."

Tweelingzwangerschap: blog zwanger van een tweeling

Tweelingzwangerschap: blog zwanger van een tweeling
Blog: "Tweelingen komen niet voor in onze families, hoe is dit mogelijk! Niet dat het niet welkom is maar wij hebben ook al twee kinderen. De drukte wordt enorm, hoe gaan we dit doen?"

Je reactie op De tijd vliegt voorbij

Alleen op de knop 'Bericht plaatsen' klikken als je zelf de volledige inhoud hebt geschreven en akkoord gaat met de richtlijnen.