Op de echo naar drie baby's kijken

   Zwanger    Tweelingen    Echo van drie baby's

blog over zwangerschap en mama zijn

Debby   •   14 september 2017
Ik heb 1942 volgers    Volg je mij ook?
Schrijf je nu in
voor onze nieuwsbrief en krijg de mooiste blogs wekelijks in je mail

Goede tijden, slechte tijden

Hola! Debby is mijn naam. Huisje boompje beestje hadden we al, nu alleen nog een kindje. Alleen de toekomst kun je nooit plannen… Ik heb Niet Aangeboren Hersenletsel en ben nu zwanger van niet 1, 2, maar 3 baby's! Goede tijden, slechte tijden is niets in vergelijking met mijn verhaal, dus volg mijn blog!

De dag van de echo

De spanning steeg hoe meer we bij de datum van de echo kwamen. Zal alles goed zijn? Hebben ze het wel goed gezien? Zijn het er niet nog meer?!

Vol spanning vertrokken we naar het Flevoziekenhuis. Gelukkig hoefde we niet lang te wachten en mochten we vrijwel direct doorlopen. Nou daar gaan we… en ja hoor! Nog steeds 3 kindjes! Naja kindjes, ik zag meer zwarte luchtbelletjes op de echo en vertrouwde de arts dat ze wist wat ze deed. “Ja hoor, 3 kloppende hartjes!” De arts was dolenthousiast en wees aan wat ze zag. Ook toen dacht ik, ik vertrouw je.

Inmiddels liep de kamer weer vol publiek, komt dat zien, komt dat zien! Ik wilde er bijna geld voor vragen. Als dat nu al zo is, hoe is dat straks als ze geboren zijn? Dan word je een lopende attractie.

De arts vroeg hoe wij er tegen over stonden om een drieling te krijgen, want ze konden er ook wel even 1 'wegprikken'. PARDON?! Na alle onzekerheid met PCOS en het zwanger worden, zit er geen haar op ons hoofd die daar aan dacht.

De arts begreep ons volkomen en vertelde dat wij in het Flevoziekenhuis niet verder behandeld konden worden. Het was 3,5 jaar geleden dat er voor de laatste keer een drieling 'gespot' was. We werden doorverwezen naar het AMC in Amsterdam. Daar ging de rollercoaster verder.

De eerste keer in het AMC

De eerste keer AMC, ik wist niet wat ik zag. Wat een ontzettend groot ziekenhuis! Een AH, een DA drogist, Starbucks, het leek bijna wel Disneyland onder de ziekenhuizen. Wat een happening!

Toen begon de uitdaging, waar moeten we heen? Uiteindelijk na het zelf proberen te zoeken, besloten we het maar te gaan vragen. Uiteindelijk kwamen we terecht waar we moesten komen. Even inschrijven, dan kunnen we richting de poli verloskunde. Nadat we het er over eens waren dat het AMC wel een make over mocht krijgen, werden we opgeroepen door een Russische dame.

'U kwam voor een echo?' Klopt mevrouw! 'U mag gaan liggen.' Ik begon mijn broek uit te trekken, weet ik veel dat het al uitwendig kon. Na alle onderzoeken in het Flevoziekenhuis kwam ik nog net niet naakt de kamer binnen. Na zoveel onderzoeken ben je wel wat gewend en schaamte ken je niet meer. De gel voor de echo werd op mijn buik gespoten, KOUD! En toen kreeg ik iets te zien waarvan wij alleen hebben gedroomd, baby's! Heel veel baby's! Ze kregen de namen baby A, baby B en baby C.

Eerst werd er gekeken naar baby A

Je kon echt alles al zien en dat met 11 weken! De baby had 2 armpjes, 2 handjes, 2 beentjes, 2 voetjes, een heel mooi hoofdje wat gesloten was, een gesloten buikje, alles was voldaan, ik herkende een baby erin! En toen liet de voor het eerst de hartslag horen. Normaal als ik bij iemand anders een hartslag van een baby hoorde, dacht ik er alleen maar aan dat het 'normaal' was. Maar dit was mijn baby! Ik kreeg kippenvel van mijn tenen tot mijn kruin! Ik keek naar mijn man en die was aan het stralen, de zon scheen in het donkere kamertje van de echo.

Baby B was aan de beurt

Zelf ben ik nogal een druk persoon als ik iedereen om mij heen moet geloven. We zagen een baby met alles erop en eraan aan het koppeltje duikelen in mijn buik, wat een mooi gezicht en ontzettend grappig, het zou zo een reclame in kunnen. Mijn man zei toen tegen mij: 'Deze gaat op jou lijken.' Toen we de hartslag kregen te horen hield ik het niet meer, wat was dit mooi! Tranen rolde over mijn wangen en ik voelde de hormonen door mijn lijf gieren, ik besefte toen voor het eerst dat ik mama werd. Het kon allemaal niet mooi genoeg wezen.

Toen was baby C aan de beurt… Hoe dat verliep lezen lezen jullie volgende week.

Van onze blogger Debby

blog over zwangerschap en mama zijn

Debby   •   1942 volgers   •      Volg je mij ook?
Ik ben blogger bij ikbenZwanger vanaf juli 2017

Hoi! Mijn naam is Debby. Huisje boompje beestje hadden we al. We wilde heel graag een kindje. Alleen de toekomst kun je nooit plannen. Ik heb PCOS en Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH) en uiteindelijk zwanger geworden van niet 1, 2, maar 3 kindjes! 1 van de kindjes had een vergrote blaas en is na de geboorte overleden. Inmiddels ben ik een rete trotse mama van onze drieling! Ons leven gaat natuurlijk verder zonder onze kleine jongen en tuurlijk missen we hem elke dag. Ondanks dat genieten we (letterlijk) dubbel van onze meiden!

Lees mijn vorige blog: Het grote nieuws - is het een tweeling of ...?
Lees het vervolg: Spannende echo van drieling met een vergrote blaas
   Volg je mij ook? en krijg mijn volgende blogs in je mail …

Lees alle blogs van Debby

Nieuwe bloggers

Vind je het leuk om zelf te bloggen? We zoeken weer nieuwe bloggers! Wil je ook bloggen over je kinderwens, zwangerschap, bevalling of baby?

Artikel gelezen en nu?

Anderen lezen nu ook

Deze stilte zegt meer dan 1000 woorden, zei ze nou drieling Deze stilte zegt meer dan 1000 woorden, zei ze nou drieling

Deze stilte zegt meer dan 1000 woorden, zei ze nou drieling
Blog: "Daar zit je dan samen in de wachtkamer om 8 uur. Jos is vandaag jarig, en het leek ons een goed idee de echo juist op die dag te doen. Hoe verzin je het, denk ik nu."

Spannende echo van drieling met een vergrote blaas Spannende echo van drieling met een vergrote blaas

Spannende echo van drieling met een vergrote blaas
Blog: "De dame van de echo was iets minder enthousiast. In eerste instantie had ik dat niet eens door, ik zat op een wolk zo groot als Amerika. Ook bij deze baby zat alles erop en eraan."

De tijd vliegt voorbij op de neonatologie De tijd vliegt voorbij op de neonatologie

De tijd vliegt voorbij op de neonatologie
Blog: "De tweelingmeiden doen het heel goed. Nog geen 24 uur na de geboorte liggen de meisen op de neonatologie zonder zuurstofslangetjes en snorretjes, huh?! Nu al?! Jup! Trots op onze dames."

Je reactie op Echo van drie baby's

Alleen op de knop 'Bericht plaatsen' klikken als je zelf de volledige inhoud hebt geschreven en akkoord gaat met de richtlijnen.

Leuk om te lezen!