De dag van de bevalling blog Debby

   Geboorte    Blogs bevallingsverhalen    De dag van de bevalling

blog over zwangerschap en mama zijn

Debby   •   15 februari 2018
Ik heb 1884 volgers    Volg je mij ook?
Schrijf je nu in
voor onze nieuwsbrief en krijg de mooiste blogs wekelijks in je mail

De dag is eindelijk hier!

De dag van de bevalling is aangebroken. Gisteravond heb ik voor het laatst gegeten en ik moet de hele dag nuchter blijven, omdat ik niet weet wanneer ik geholpen word. Ze hebben mij slaapmedicatie gegeven, zodat ik goede nachtrust zou hebben. Nou ik kan je vertellen, die werken niet bij iedereen, ik heb geen oog dicht gedaan! Dit zou wel eens een hele lange dag kunnen worden, maar om 09:00 uur staan de artsen voor mijn neus, we hebben groen licht!

Snel wordt mijn man in een heel mooi blauw pakje gehesen en ik krijg een modieuze blauwe jurk aan, daar gaan we! Super casual. Ik schijt echt 30 kleuren stront, ik heb er geen andere woorden voor. Ik sta met mijn bed en al op de gang dat we te horen krijgen dat er een spoed geval aankomt, dus ik mag weer terug de kamer in. Daar gaan we weer, weer wachten!

De fotograaf van stichting Still is onderweg en zij mag niet op de OK fotograferen, tenzij de artsen daar toch goedkeuring voor geven. Met mijn telefoon mogen er wel foto’s gemaakt worden en ook filmen als we dat willen, maar dat hoeft van mij niet perse. Op de een of andere manier laat ik alles gewoon over mij heen komen.

De fotografe komt toch binnen

Anderhalf uur later krijgen we groen licht en word ik naar beneden gereden. De fotograaf is gearriveerd en zij gaat mee naar beneden. Door een miscommunicatie lukt het haar om toch mee te gaan naar de OK. Ze is stil in een hoekje gaan zitten, zodat ze niet op valt.

Alsof ze voelde dat we het toch wel heel mooi zouden gaan vinden begint ze toch te fotograferen, nu achteraf is dit zo bijzonder en zo ontzettend mooi geworden!! Ze zegt ook: "liever verwijderen dan dat je te laat bent." Ze heeft zelfs stukjes gefilmd na de keizersnede. En daar heeft ze meer dan gelijk in gehad!

Volledig verdoofd

Ze beginnen met de keizersnede. Ik mag van het bed overstappen naar een heel smal bedje. Door alle zenuwen en mijn NAH voel ik mezelf overprikkeld raken. Gelukkig probeert iedereen op de OK hier rekening mee te houden. Ik vertel ook dat ik sommige dingen niet op neem als ik overprikkeld raak en het personeel houdt hier zo goed rekening mee.

Ik krijg allerlei plakkertjes enzovoort geplakt rond mijn borsten. Daarnaast wordt constant mijn bloeddruk in de gaten gehouden. Daarna voelen ze aan mijn rug waar de verdoving moet komen. Ik moet mijn rug proberen bol te maken, maar met die dikke buik lijkt dat mission impossible! Uit eindelijk ben ik ‘bol’ genoeg en na veel voelen word er een hele grote sticker op mijn rug geplakt.

Eerst komt de verdoving, zodra die is ingewerkt de echte ruggenprik. Ik ben echt zo blij dat mijn hubby al die tijd bij mij mag blijven. Ik gebruik zijn arm als stress bal en probeer mij op het knijpen en mijn ademhaling te focussen. Alles wordt stap voor stap uitgelegd. Zolang ik goed ontspan, voel ik werkelijk niks. Mijn grote angst dat het heel pijn zou doen, is dus nergens voor nodig geweest!

Klaar voor de operatie

De verdoving begint te werken en ik voel langzaam dat mijn benen warm en zwaar worden. Heel gek maar totaal niet eng. De anesthesist begint eerst met iets kouds mij aan te raken, om te kijken of ik reageer. En dat voel ik. Zal dan toch mijn tweede angst gebeuren? Dat ik alles voel? Ik krijg via mijn extra infuus in mijn rug extra verdoving toegediend, zodat ze zeker weten dat ik niks voel. Gelukkig, ik ben goed verdoofd!

Vanwege mijn NAH hangen ze het groene tussenschot tussen mijn buik en mijn hoofd als een soort van tentje over mijn gezicht, zo hoef ik mijn bril met getinte glazen niet de hele tijd op. Ik word als een soort Jezus neergelegd en de operatie gaat beginnen.

Van onze blogger Debby

Lees mijn vorige blog: Ik wilde de 1e verjaardag klein houden maar
Lees het vervolg op mijn blog: Onze jongen redt het niet

forum voor zwangere vrouwen

Debby   •    1884 volgers   Volg je mij ook?
Ik ben blogger bij ikbenZwanger vanaf juli 2017

Hoi! Mijn naam is Debby. Huisje boompje beestje hadden we al. We wilde heel graag een kindje. Alleen de toekomst kun je nooit plannen. Ik heb PCOS en Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH) en uiteindelijk zwanger geworden van niet 1, 2, maar 3 kindjes! 1 van de kindjes had een vergrote blaas en is na de geboorte overleden. Inmiddels ben ik een rete trotse mama van onze drieling! Ons leven gaat natuurlijk verder zonder onze kleine jongen en tuurlijk missen we hem elke dag. Ondanks dat genieten we (letterlijk) dubbel van onze meiden!

Al mijn blogs

  1. Zwanger na een hersenbloeding en PCOS blog Debby
  2. Het grote nieuws - is het een tweeling of ...?
  3. Op de echo naar drie baby's kijken
  4. Spannende echo van drieling met een vergrote blaas
  5. We gaan voor een drieling
  6. Spannende tijden in het ziekenhuis
  7. Slecht nieuws bij de echo
  8. Een plekje voor baby C
  9. Wonderen bestaan misschien toch?
  10. Drieling bevalling in het ziekenhuis afwachten
  11. Is baby C een jongen of een meisje?
  12. Kleine babys grote zorgen
  13. De dag van de bevalling blog Debby
  14. Onze jongen redt het niet
  15. Onze dappere baby Kane is niet meer
  16. De crematie van Kane
  17. De tijd vliegt voorbij op de neonatologie
  18. Ik mag eindelijk naar huis en de tweeling is uit de couveuse
  19. We krijgen goed nieuws bij Saemmy mogen de plakkers eraf lees op Kindje Klein
  20. Hoe voed je een tweeling? Je draai vinden de eerste weken
  21. Mijn meerling zwangerschap was achteraf toch echt wel zwaar
  22. Ik heb ooit een soort trauma ergens opgelopen om poep lees op Kindje Klein
  23. Dag klein mannetje we gaan je missen
  24. Ze zijn nu ruim 9 maanden en gaan als een speer met ToP lees op Kindje Klein
  25. Wereld Prematuren Dag blog Debby
  26. Het begon met een berichtje van mijn beste vriendin
  27. Mag ik de naam van je overleden kindje gebruiken?
  28. Herdenking van alle overleden kinderen in het AMC
  29. De spanning steeg; mijn zogenaamde vriendin ging bevallen
  30. De 1e verjaardag van de meiden - En toen waren ze 1 lees op Kindje Klein
  31. Ik wilde de 1e verjaardag klein houden maar lees op Kindje Klein

Vind jij het leuk om te bloggen? We zoeken weer nieuwe bloggers! Wil je ook bloggen over je zwangerschap, bevalling of baby?

Artikel gelezen en nu?

Blogs over de bevalling

yourappic

Appic Moments om nooit meer te vergeten
Het eerste jaar met je baby vliegt om en je denkt dat je alles onthoudt, maar achteraf ben je zoveel prachtige momenten met je baby vergeten die nooit meer terug te halen zijn... Leg ze nu digitaal vast! De YourAppic app helpt je

De laatste loodjes wegen het zwaarst blog Ellis De laatste loodjes wegen het zwaarst blog Ellis

De laatste loodjes wegen het zwaarst blog Ellis
Blog: "Trimester 3 is voor mij bij verre de zwaarste trimester. Alles is opgezet. Mijn buik lijkt wel een watermeloen. Ik krijg alsmaar de vraag of ik een tweeling verwacht."

Mijn bevallingsverhaal deel 3 Mijn bevallingsverhaal deel 3

Mijn bevallingsverhaal deel 3
Blog: "Het eerste wat er door mij heen ging was, is dit het mortuarium? Moeten ze de zak nog dicht ritsen? Is mijn kind geboren? Waar is hij dan? Weer die paniek die toesloeg. "

Help ik heb het HELLP syndroom - de bevalling Help ik heb het HELLP syndroom - de bevalling

Help ik heb het HELLP syndroom - de bevalling
Blog: "Alle alarmbellen gingen af! Binnen 10 minuten na de afname van het bloed moest ik gaan bevallen door middel van een spoedkeizersnede. Ik heb mijn vriend gebeld met een smoes..."

Je reactie op De dag van de bevalling

Alleen op de knop 'Bericht plaatsen' klikken als je zelf de volledige inhoud hebt geschreven en akkoord gaat met de richtlijnen.

Leuk om te lezen!