Ik moest me voorbereiden op een grote baby

   Geboorte    Blogs bevallingsverhalen    Voorbereiden op grote baby

Ik ben inmiddels wanhopig: “maar hij beweegt gewoon niet, dit voelt echt niet goed....echt niet”. De tranen rollen over mijn wangen. Dit is het vierde telefoontje, in nog geen week, naar de verloskundige.

De laatste drie keer werd ik voor mijn gevoel niet serieus genomen en steeds afgescheept met smoesjes als ik belde over het achteruitgaan van activiteit van onze zoon en daarbij elke keer vermelde dat ik voelde dat er iets niet goed zat. Ditmaal gelukkig geen: "Neem wat meer rust of het hoort er allemaal bij, de laatste loodjes." Nee, ik mocht naar het ziekenhuis.

Advertentie

Termijnecho verkeerd ingeschat

Naar mijn idee begon het allemaal met een fout gestelde termijn. Achteraf is gebleken dat tijdens de 1e echo 15 dagen verkeerd gerekend was, waardoor ik niet 41 weken zwanger ben geweest, maar 43 weken!

De hele zwangerschap verliep goed, niets vreemds, al zagen ze bij de pretecho van 16 weken dat een flink mannetje was en zo ging het bij de 20 weken echo precies hetzelfde. Ik moest me voorbereiden op een grote baby. Maar natuurlijk was hij groot. Er zat immers weken verschil tussen!

Ons mannetje moest gehaald worden!

Ik kreeg met 39 weken heel vreemde steken en het mannetje in mijn buik bewoog heel weinig. Dat kwam door ruimte gebrek vertelde de verloskundige. Ik nam het aan, ondanks mijn gevoel dat er meer achter zat.

Na het laatste telefoontje ging ik met een glimlach naar het ziekenhuis, ik werd, of eigenlijk wij werden nu echt geholpen. Wat niet wegnam dat ik het erg jammer vond niet thuis te kunnen bevallen. Dat was zo'n fijne ervaring geweest de vorige keer.

Eenmaal in het ziekenhuis controleerde direct de hartslag van de baby, eerst dacht de verpleegkundige 'm niet te kunnen vinden en bleef een poos zoeken. Weer zo'n angstaanjagend moment.

Gevonden! Zucht van verlichting, maar tot ieders schrik klopte het hartje traag en niet met regelmaat, ons mannetje moest gehaald worden! Hier was ik al die tijd bang voor geweest. Mijn gevoel dat het niet goed zat werd nu bevestigd.

Een spoedkeizersnede tot gevolg. Vastgebonden op een operatietafel hopend een huiltje te horen. Het leek een eeuwigheid te duren. Veel geduw en getrek en toen ineens hoorde ik de arts "Gefeliciteerd!" roepen. Ter controle is onze zoon Rav direct meegenomen en ik moest gedicht worden. 5 uur later had ik eindelijk mijn mannetje in mijn armen.

De placenta was zo goed als op

De arts vertelde dat mijn placenta en de navelstreng niet meer goed verbonden waren met elkaar en het nog maar vast zat aan een vliesje toen Rav in mijn buik zat. Hij heeft wie weet hoelang te weinig voeding en op een gegeven moment ook te weinig zuurstof ontvangen.

Hij had naarmate de tijd verstreek amper kracht en energie om te bewegen. De placenta was daarbij ook zo goed als op, een zwangerschap duurt normaal gemiddeld 40 weken en niet 43.

Rav zelf was ook helemaal uitgedroogd, tussen de plooien van zijn polsjes en enkeltjes zat opgedroogd bloed. Heel naar allemaal, maar wat een groot geluk dat Rav verder helemaal gezond was en best aan de zware kant: 4350 gram.

Herstellen van de keizersnede

De keizersnede heeft er letterlijk en figuurlijk flink ingehakt. Wat een ramp om van de keizersnede te herstellen. Ik kon de eerste weken nauwelijks iets zelf, Rav optillen, zijn luiertje verschonen en in het wiegje leggen ging niet!

Bij alles moest ik hulp vragen. De pijn van de wond was ook enorm. Je wordt gedwongen om rust te nemen en te herstellen, maar doe dat maar eens met 3 kinderen en een man met maar een paar dagen verlof.

Rav doet het in geweldig

Met de verloskundigen hebben wij een hartig woordje gesproken. Uit dat gesprek is voor echter ons niets zinnigs gekomen. Er kwam juist nog meer boosheid door de lakse houding die zij nog steeds hadden. Het feit dat ze mij niet serieus hadden genomen, namen zij ook nu totaal niet serieus.

Ik heb deze praktijk bij al mijn vriendinnen afgeraden, het zou verschrikkelijk zijn als iemand dit ooit zo mee zou moeten maken.

We laten het verleden rusten en kijken vol goede moed naar de toekomst, Rav doet het in ieder geval geweldig!

Advertentie

Van onze blogger Mamtonia

Lees haar vorige blog: Kinderen en ouders op smartphone of spelen?
Lees het vervolg op deze blog: Anorexia en kinderwens, Mieke wil zwanger worden

forum voor zwangere vrouwen

Mamtonia   •    2250 volgers   volg ook Mamtonia
Blogger voor ikbenZwanger vanaf december 2016

Mijn naam is Antonia, moeder van 3 geweldige jongens, Mees (12), Finn (9) en Rav (2). En zwanger van wondertje nummer 4.Door de heel verschillende zwangerschappen heb ik een hoop te vertellen! Want ik weet uit ervaring hoe overweldigend die 9 maanden kunnen zijn, laat staan het leven als moeder na de zwangerschap ;) Neem eens een kijkje in het leven van een full-time moeder met overuren!

Alle blogs van Mamtonia

Wil je ook bloggen bij ikbenZwanger.com over je zwangerschap, bevalling of baby?

Schrijf je nu gratis in bij ikbenZwanger.com

Vriendin worden van ikbenZwanger.com! Meld je aan

Informatie over bevalling en ervaringen

Mijn bevallingsverhaal, waar bleef de verloskundige?

Mijn bevallingsverhaal, waar bleef de verloskundige?
Het infuus werd aangelegd en ook dit moest drie keer opnieuw gedaan worden omdat het niet goed zat. Het bloed stroomde langs mijn hand en ik zag er zwaargewond uit.

Bevalling opwekken

Bevalling opwekken
Komt de bevalling niet vanzelf op gang, dan zullen ze de bevalling opwekken. Hoe ze dat zullen doen hangt af de verweking van je baarmoedermond. Verweekt en er is al ontsluiting

De alternatieve kraamuitzetlijst als checklist bevalling

De alternatieve kraamuitzetlijst als checklist bevalling
De checklist voor je bevalling en kraamtijd. Wat heb je nou echt nodig voor je bevalling? Nu ik mijn derde krijg, denk ik toch een beetje anders over de standaard lijst.

Leuk om te lezen

Blogs over de bevalling

Naar het ziekenhuis met gebroken vliezen?

Naar het ziekenhuis met gebroken vliezen?
Ze vertelt met een ernstig gezicht dat ze denkt dat mijn vliezen gebroken zijn en dat ze ons doorsturen naar het ziekenhuis. Ik kan mijn emoties even niet meer de baas en snik.

Mijn zwangerschapsverlof is deze week ingegaan

Mijn zwangerschapsverlof is deze week ingegaan
Nog geen 6 weken tot de uitgerekende datum, het komt nu spannend dichtbij. Vanavond de ziekenhuistas klaargemaakt. Eigenlijk een beetje tegen mijn gevoel in. Ik wil thuis bevallen.

Bevallen, wij vergeten het nooit meer

Bevallen, wij vergeten het nooit meer
Bevallen, een baby op de wereld zetten: voor sommigen de normaalste zaak van de wereld, wij vergeten het nooit meer! Een normale werkdag en onze hele wereld staat op zijn kop.

Je reactie op Voorbereiden op grote baby

Alleen op de knop 'Bericht plaatsen' klikken als je zelf de volledige inhoud hebt geschreven en akkoord gaat met de richtlijnen.