Ik moest me voorbereiden op een grote baby

   Geboorte    Blogs bevallingsverhalen    Voorbereiden op grote baby

blog over zwangerschap en mama zijn

Mamtonia   •   19 januari 2017
Ik heb 2254 volgers    Volg je mij ook?
Schrijf je nu in
voor onze nieuwsbrief en krijg de mooiste blogs wekelijks in je mail

Ik ben inmiddels wanhopig: “maar hij beweegt gewoon niet, dit voelt echt niet goed....echt niet”. De tranen rollen over mijn wangen. Dit is het vierde telefoontje, in nog geen week, naar de verloskundige.

De laatste drie keer werd ik voor mijn gevoel niet serieus genomen en steeds afgescheept met smoesjes als ik belde over het achteruitgaan van activiteit van onze zoon en daarbij elke keer vermelde dat ik voelde dat er iets niet goed zat. Ditmaal gelukkig geen: "Neem wat meer rust of het hoort er allemaal bij, de laatste loodjes." Nee, ik mocht naar het ziekenhuis.

Termijnecho verkeerd ingeschat

Naar mijn idee begon het allemaal met een fout gestelde termijn. Achteraf is gebleken dat tijdens de 1e echo 15 dagen verkeerd gerekend was, waardoor ik niet 41 weken zwanger ben geweest, maar 43 weken!

De hele zwangerschap verliep goed, niets vreemds, al zagen ze bij de pretecho van 16 weken dat een flink mannetje was en zo ging het bij de 20 weken echo precies hetzelfde. Ik moest me voorbereiden op een grote baby. Maar natuurlijk was hij groot. Er zat immers weken verschil tussen!

Ons mannetje moest gehaald worden!

Ik kreeg met 39 weken heel vreemde steken en het mannetje in mijn buik bewoog heel weinig. Dat kwam door ruimte gebrek vertelde de verloskundige. Ik nam het aan, ondanks mijn gevoel dat er meer achter zat.

Na het laatste telefoontje ging ik met een glimlach naar het ziekenhuis, ik werd, of eigenlijk wij werden nu echt geholpen. Wat niet wegnam dat ik het erg jammer vond niet thuis te kunnen bevallen. Dat was zo'n fijne ervaring geweest de vorige keer.

Eenmaal in het ziekenhuis controleerde direct de hartslag van de baby, eerst dacht de verpleegkundige 'm niet te kunnen vinden en bleef een poos zoeken. Weer zo'n angstaanjagend moment.

Gevonden! Zucht van verlichting, maar tot ieders schrik klopte het hartje traag en niet met regelmaat, ons mannetje moest gehaald worden! Hier was ik al die tijd bang voor geweest. Mijn gevoel dat het niet goed zat werd nu bevestigd.

Een spoedkeizersnede tot gevolg. Vastgebonden op een operatietafel hopend een huiltje te horen. Het leek een eeuwigheid te duren. Veel geduw en getrek en toen ineens hoorde ik de arts "Gefeliciteerd!" roepen. Ter controle is onze zoon Rav direct meegenomen en ik moest gedicht worden. 5 uur later had ik eindelijk mijn mannetje in mijn armen.

De placenta was zo goed als op

De arts vertelde dat mijn placenta en de navelstreng niet meer goed verbonden waren met elkaar en het nog maar vast zat aan een vliesje toen Rav in mijn buik zat. Hij heeft wie weet hoelang te weinig voeding en op een gegeven moment ook te weinig zuurstof ontvangen.

Hij had naarmate de tijd verstreek amper kracht en energie om te bewegen. De placenta was daarbij ook zo goed als op, een zwangerschap duurt normaal gemiddeld 40 weken en niet 43.

Rav zelf was ook helemaal uitgedroogd, tussen de plooien van zijn polsjes en enkeltjes zat opgedroogd bloed. Heel naar allemaal, maar wat een groot geluk dat Rav verder helemaal gezond was en best aan de zware kant: 4350 gram.

Herstellen van de keizersnede

De keizersnede heeft er letterlijk en figuurlijk flink ingehakt. Wat een ramp om van de keizersnede te herstellen. Ik kon de eerste weken nauwelijks iets zelf, Rav optillen, zijn luiertje verschonen en in het wiegje leggen ging niet!

Bij alles moest ik hulp vragen. De pijn van de wond was ook enorm. Je wordt gedwongen om rust te nemen en te herstellen, maar doe dat maar eens met 3 kinderen en een man met maar een paar dagen verlof.

Rav doet het in geweldig

Met de verloskundigen hebben wij een hartig woordje gesproken. Uit dat gesprek is voor echter ons niets zinnigs gekomen. Er kwam juist nog meer boosheid door de lakse houding die zij nog steeds hadden. Het feit dat ze mij niet serieus hadden genomen, namen zij ook nu totaal niet serieus.

Ik heb deze praktijk bij al mijn vriendinnen afgeraden, het zou verschrikkelijk zijn als iemand dit ooit zo mee zou moeten maken.

We laten het verleden rusten en kijken vol goede moed naar de toekomst, Rav doet het in ieder geval geweldig!

Van onze blogger Mamtonia

blog over zwangerschap en mama zijn

Mamtonia   •   2254 volgers   •      Volg je mij ook?
Ik ben blogger bij ikbenZwanger vanaf december 2016

Mijn naam is Antonia, moeder van 3 geweldige jongens, Mees (12), Finn (9) en Rav (2). En zwanger van wondertje nummer 4.Door de heel verschillende zwangerschappen heb ik een hoop te vertellen! Want ik weet uit ervaring hoe overweldigend die 9 maanden kunnen zijn, laat staan het leven als moeder na de zwangerschap ;) Neem eens een kijkje in het leven van een full-time moeder met overuren!

Lees mijn vorige blog: De tweede bevalling verloopt vaak veel soepeler blog
Lees het vervolg: Zwangerschapskilos blog Mamtonia
   Volg je mij ook?

Lees alle blogs van Mamtonia

(Bijna) zwangere bloggers gezocht

Vind je het leuk om te bloggen? We zoeken weer nieuwe bloggers! Wil je ook bloggen over je kinderwens, zwangerschap, bevalling of baby? Mail ons!

Schrijf je nu gratis in bij ikbenZwanger

Vriendin worden van ikbenZwanger.com! Meld je aan

Blogs over de bevalling

yourappic

Appic Moments om nooit meer te vergeten
Het eerste jaar met je baby vliegt om en je denkt dat je alles onthoudt, maar achteraf ben je zoveel prachtige momenten met je baby vergeten die nooit meer terug te halen zijn... Leg ze nu digitaal vast! De YourAppic app helpt je

Mijn eerste bevalling als geboortefotograaf Mijn eerste bevalling als geboortefotograaf

1   Eerste keer geboortefotograaf
Blog: "Wat vond ik dat spannend! Hoewel ik zelf twee keer bevallen ben, had ik nog nooit een bevalling van een ander meegemaakt. Laat staan van iemand die ik pas een keer eerder had ontmoet."

Daar ben je dan, een razendsnelle bevalling Daar ben je dan, een razendsnelle bevalling

Razendsnelle bevalling
Blog: "Wauw wat een bevalling. Het klinkt raar, maar de bevalling is zo snel gegaan dat het niets voorstelde, een razend snelle bevalling."

Daar gaan we dan, het begin van de bevalling Daar gaan we dan, het begin van de bevalling

Daar gaan we dan
Blog: "Zijn kamertje was klaar, vluchttas was ingepakt, hij kon komen! Ik heb ontelbare keren op de rand van mijn bed gezeten. Starend naar buiten, kan ik dit wel, het moederschap?"

Spoedkeizersnede, het begin van een leven lang PTSS Spoedkeizersnede, het begin van een leven lang PTSS

Besluit tot spoedkeizersnede
Blog: "Ik kreeg de optie, verder persen of een spoedkeizersnede. Zonder te aarzelen koos ik voor het laatste, want dat eerste kon ik echt niet meer. Achteraf heeft deze keuze mijn leven gered."

Mijn bevallingsverhaal, een spoedkeizersnede Mijn bevallingsverhaal, een spoedkeizersnede

Mijn bevallingsverhaal deel 2
Blog: "Er moest snel actie ondernomen worden. De baby had nog maar voor een halfuurtje zuurstof en bleek een sterrenkijker te zijn, hij moest er direct uit. Het werd een spoedkeizersnede. "

3 x bevallen en 3 x anders 3 x bevallen en 3 x anders

3x bevallen 3x anders
Blog: "Van alle drie mijn bevallingen, staat de eerste keer mij nog bij alsof het vorige maand gebeurd is. Het is deze maand op de kop af 12 jaar geleden. Achteraf gezien leek het alsof ..."

Tijdens de bevalling sterker dan ooit Tijdens de bevalling sterker dan ooit

Sterker dan ooit
Blog: "Oh my, ik ga gewoon bevallen… ja duh logisch je draagt een kind… maar nu ging het toch wel even wat sneller als dat ik voor ogen had. Er gebeurde niets, geen weeen niets!"

Je reactie op Voorbereiden op grote baby

Alleen op de knop 'Bericht plaatsen' klikken als je zelf de volledige inhoud hebt geschreven en akkoord gaat met de richtlijnen.

Leuk om te lezen!