Zijn we al begonnen? Hoe kun je weten dat de bevalling is begonnen?

   Geboorte    Blogs bevallingsverhalen    Zijn we al begonnen?

blog over zwangerschap en mama zijn

Janneke   •   26 februari 2018
Ik heb 3260 volgers    Volg je mij ook?
Schrijf je nu in
voor onze nieuwsbrief en krijg de mooiste blogs wekelijks in je mail

Google als beste vriend

Google is mijn beste vriend. Ik Google alles. En als je rond kijkt op al de verschillende blogs, is dit een 'kwaaltje' waar heel veel zwangere vrouwen last van hebben. Een van de onderwerpen die erg vaak wordt aangesneden is: hoe je kunt weten dat de bevalling is begonnen? De meningen op blogs lopen nogal uiteen, maar de meeste webpaginas zijn het eens dat het avontuur voor de meeste vrouwen begint met weeën.

Als je teveel films kijkt (en erin gelooft), dan denk je misschien nog dat het allemaal begint met een stortvloed water tussen je benen. Dat blijkt maar in weinig gevallen waar te zijn. Dus ik neem, op basis van de kracht van het getal maar aan, dat het bij mij ook gaat beginnen met weeën.

Tip van de redactie, lees ook Hoe begint de bevalling?

Bed opmaken

Die avond kijk ik wat YouTube filmpjes (ook een prachtig forum voor info als je geen kraamhulp krijgt, zoals ik) over hoe je een bedje opmaakt (dat had ik dus al meteen fout gedaan), hoe je een baby in bad doet en weet ik veel wat nog meer. Ik ben moe van de dag. Sinds mijn bezoek aan de conferentie was dit de eerste 'volle' dag die ik gedraaid heb en ik besluit het baby bedje opnieuw op te maken en naar bed te gaan.

Voor ik ga slapen loop ik (toch een beetje trots) naar manlief en meld hem dat het kamertje er nu helemaal klaar voor is en dat de kabouter mag komen. "Ik hoop het niet", zegt hij. "" Ik beaam dat.

"Sterker nog" zeg ik, "het moet nog even blijven zitten aangezien de spruit nu pas op eenderde van de hersenontwikkeling zit en dat dit bij 39 weken pas 100% is. Dus hopelijk blijft ons kindje nog zeker vier weken zitten."

Niet op een roze wolk

O, en ik voel van binnen dat ik het niet meen. Ik ben geen zwangerschapsmens. Ik heb geen roze wolk. Als mensen mij over mijn zwangerschap horen praten krijg ik vaak de vraag of ik er wel blij mee ben en of ik er wel naar uit kijk dat de kleine er straks is. Natuurlijk wel! Maar zwanger zijn is niet mijn ding. Mag dat?

Ik heb niet eens een waslijst klachten (eigenlijk ben ik best klachten-vrij), maar toch vind ik het maar niks. Ik vroeg mijn baas al vroeg in de zwangerschap "waarom leggen mensen geen eieren?"

Als bioloog ken ik het volledige ‘evolutionaire’ antwoord, maar het was (in mijn ogen) zoveel idealer geweest. Of de zeepaardjes tactiek… Daar doet het mannetje het zware werk en de bevalling. Dus ja, diep van binnen ben ik gewoon klaar met zwanger zijn. Al best een tijdje.

Is het begonnen?

Die nacht word ik ineens wakker. Het is tien voor twee zie ik. Ik heb een flinke steek in mijn buik waar ik wakker van ben geworden. Langzaam ebt deze weg. Ik draai me om en hoop snel weer in slaap te vallen. Langzaam voel ik weer een buikkramp opkomen en ik kijk op de klok. Daar zat maar 7 minuten tussen. Ook deze kramp ebt na een korte periode weer weg.

Ik draai mijn hele lijf richting de klok. Want ja, het kan toch zomaar dat het al begonnen is? Zeven minuten later komt er weer een vlaag van kramp door mijn buik gevaren en moet ik echt op mijn ademhaling letten. Ik spring uit bed en ga even plassen. "Dit kan niet", gaat het door mijn hoofd. De baby moet nog even blijven zitten!

Maar het wordt niet beter. De krampen nemen in kracht toe en ik houd de klok naast mijn bed strak in de gaten. Tussendoor drink ik wat, loop wat door de huiskamer te ijsberen, vraag een vriendin op de whatsapp hoe weeën voelen en probeer toch te slapen.

Indalingsweeën

Na twee uur dit rare regime te hebben gehad en op het moment dat deze krampen om de 5 minuten komen wek ik mijn man. Ik zeg hem dat ik weeën heb, maar dat ik het nog even wil afwachten voor het ziekenhuis te bellen. Na nog een tiental pijn golven die steeds heftiger en langer lijken te worden, wordt mijn lijf zwaar en voel ik mezelf tussen waken en slapen zitten. Ik geef toe en val als een blok in slaap.

Ik word wakker van de zon in de slaapkamer. Ik heb twee uur geslapen en het is tijd om op te staan. Mijn eerste meeting is in twee uur. "Waar zijn die weeën gebleven?", vraag ik mezelf meteen af. Heb het gevoel dat ik gek word. Ik heb vannacht toch echt rondgedwaald door het huis met krampen die in golven kwamen en met een keurige interval? Als ik mijn ontbijt zit te eten pak ik mijn vriend Google er weer bij.

De conclusie: het waren indalingsweeën. Ik neem het aan van Google, want 'Google knows'. "Blijf nog maar lekker een paar weekjes zitten kleintje", denk ik bij mezelf, maar ik neem mezelf wel meteen voor om de ziekenhuis-tas vanavond klaar te zetten. Je weet maar nooit.

Van onze blogger Janneke

blog over zwangerschap en mama zijn

Janneke   •   3260 volgers   •      Volg je mij ook?
Ik ben blogger bij ikbenZwanger vanaf november 2017

Ik ben Janneke (29 jaar) en ik ben met man en hond al weer drie jaar geleden naar Amerika verhuisd om hier te promoveren. Afgelopen winter ben ik moeder geworden en zoals jullie in mijn blog kunnen (blijven) lezen zijn er nogal wat dingen anders, hier in de Verenigde Staten van Amerika. Behalve dat we ver weg wonen van vrienden en familie is ook het zorgsysteem hier totaal anders. Daar bovenop komt ook nog dat er toch nog vaak word aangenomen door mensen binnen de academische wereld dat je een carriere niet kunt combineren met een kind. Maar het moederschap is gelukkig over ter wereld in grote lijnen hetzelfde, dus ik hoop dat jullie ook veel herkenning ervaren bij het lezen van de blogs!

Lees mijn vorige blog: Bijzondere reacties op zwangerschap van collegas
Lees het vervolg: Zonder gecheckt autostoeltje geen baby mee naar huis
   Volg je mij ook?

Lees alle blogs van Janneke

(Bijna) zwangere bloggers gezocht

Vind je het leuk om te bloggen? We zoeken weer nieuwe bloggers! Wil je ook bloggen over je kinderwens, zwangerschap, bevalling of baby? Mail ons!

Schrijf je nu gratis in bij ikbenZwanger

Vriendin worden van ikbenZwanger.com! Meld je aan

Blogs over de bevalling

yourappic

Appic Moments om nooit meer te vergeten
Het eerste jaar met je baby vliegt om en je denkt dat je alles onthoudt, maar achteraf ben je zoveel prachtige momenten met je baby vergeten die nooit meer terug te halen zijn... Leg ze nu digitaal vast! De YourAppic app helpt je

Bevalling inleiden? Dacht het niet Bevalling inleiden? Dacht het niet

Inleiden? Dacht het niet
Blog: "Eenmaal thuis schopte ik overal tegen aan. Ik wilde helemaal niet ingeleid worden en al helemaal niet 24 uur blijven. Achteraf verbleef ik langer in het ziekenhuis dan dat..."

Daar gaan we dan, het begin van de bevalling Daar gaan we dan, het begin van de bevalling

Daar gaan we dan
Blog: "Zijn kamertje was klaar, vluchttas was ingepakt, hij kon komen! Ik heb ontelbare keren op de rand van mijn bed gezeten. Starend naar buiten, kan ik dit wel, het moederschap?"

Spoedkeizersnede, het begin van een leven lang PTSS Spoedkeizersnede, het begin van een leven lang PTSS

Besluit tot spoedkeizersnede
Blog: "Ik kreeg de optie, verder persen of een spoedkeizersnede. Zonder te aarzelen koos ik voor het laatste, want dat eerste kon ik echt niet meer. Achteraf heeft deze keuze mijn leven gered."

Zin in een bevallingsverhaal? Nou daar komt ie Zin in een bevallingsverhaal? Nou daar komt ie

Zin in een bevallingsverhaal?
Blog: "Ik wilde deze keer heel erg graag bevallen zonder keizersnede, omdat dat herstel me de vorige keer best is tegengevallen. Elke dag dichterbij de 40 weken zwanger werd ik ongeduldiger."

Voelde ik de bevalling al aankomen? Voelde ik de bevalling al aankomen?

Symptomen bevalling
Blog: "Ik kreeg hele erge steken in mijn zij. Ik had nog niet bedacht dat ik op het punt stond om te kunnen gaan bevallen, want ik had wel vaker last van buikpijn en/of steken. "

Welkom prachtig meisje! Welkom prachtig meisje!

Welkom prachtig meisje
Blog: "Een paar weken geleden vroeg hij mij om na de bevalling aan te geven hoe pijnlijk het nou eigenlijk echt was. Mijn vriend knikt gretig en kijkt me vol verwachting aan."

Kwam dit kleine wezentje met die prachtige ogen echt uit mij Kwam dit kleine wezentje met die prachtige ogen echt uit mij

Moeder van een zoon
Blog: "Eerst even over die bevalling...Ik had er zin in! Ik was die buik na 9 maanden zat, ondanks dat ik een probleemloze zwangerschap had. Ik wilde mij weer vrij bewegen en andere kleding."

Je reactie op Zijn we al begonnen?

Alleen op de knop 'Bericht plaatsen' klikken als je zelf de volledige inhoud hebt geschreven en akkoord gaat met de richtlijnen.

Leuk om te lezen!