Wandelingetje door de sneeuw - zwanger wandelen in de bergen

   Zwanger    Blogs zwangerschap    Wandelingetje door de sneeuw

Even ertussenuit

Al de zorgen omtrent mijn promotieonderzoek, mijn eerste paper en (vooral) de torenhoge zorg rekeningen gaan mij niet echt in de koude kleren zitten. Soms word ik daar aardig chagrijnig van en kan ik dat aardig afreageren op manlief. Ik weet dat het niet eerlijk is, maar ik lijk nu nog gevoeliger voor emoties (of die spelen gewoon op, ook als ik er niet om vraag). Deze zaterdag was het weer raak.

Nu was manlief er een beetje klaar mee en zei hij dat het tijd was om een luchtje te gaan scheppen. Ik moest er volgens hem alleen maar even uit. Behalve wat experimenten, heb ik voornamelijk een zittend beroep, dus ik vond het wel prima.

Toen ik naar buiten keek en de 20 centimeter sneeuw zag moest ik even slikken, maar zonder te mokken volgde ik zijn voorbeeld en deed mijn schoenen aan en dertig extra lagen kleding (iets met dat ik het nog steeds vrij koud heb).

Advertentie

Op naar de berg

"Waar gaan we heen?", vroeg ik terwijl de auto van de oprit draaide."De berg" kreeg ik als antwoord. De berg. Tja, dat kon er maar een zijn. We wonen in een glooiend landschap en onze 'stad' ligt tussen twee heuvels. Eentje ervan is significant hoger en die noemen wij 'de berg'. Dus wij naar de berg.

Het is een minuutje of 20 rijden naar de parkeerplaats. Of, een van de vele parkeerplaatsen op de berg (erg Amerikaans dat je overal heen moet kunnen rijden met de auto en dus parkeren), maar een van de weinigen die open is in de winter.

Op moment dat de auto vaart mindert geeft onze hond duidelijk aan dat zij er in ieder geval onwijs veel zin in heeft. Ze begint te piepen en ik roep kort haar naam, zodat ze ophoudt. Als de auto is gestopt en ik mijn portier heb geopend, zie ik het al niet meer zitten. Het is koud. Erg koud. En er ligt veel sneeuw. Maar ja, ik ben er nou toch.

Rustig aan doen

"We gaan wel rustig aan doen he?", vraag ik nog. "Ik ben wel zwanger. En al wel zo’n 7 maanden, dus dit gaat niet meer zo snel. Zeker niet bergop." Manlief kijkt mij aan en schudt zijn hoofd. We doen dit soort wandelingen elk weekend sinds ik een maand of 3 zwanger ben. Alleen tot nu toe konden we de sneeuw een beetje ontwijken. Nu gaat dat niet meer.

Vijf minuten later voel ik me als een nijlpaard met astma. Ik hijg en proest terwijl ik vrij rustig, maar gestaag de berg op loop. Nou ja, een van de toppen dan. Ik heb dit vaker gedaan. Maar ik heb er nog nooit zo lang over gedaan en ik vrees dat het niets te maken heeft met de sneeuw.

Vorig jaar was het nog erger met de sneeuw, dus dat kan gewoon niet. Ik krijg het ook gauw warm en begin laag voor laag mezelf van kleding te ontdoen. Bij elke stap omhoog voel ik mijn benen tegen mijn buik aan komen. Het is maar goed dat deze berg niet steiler is.

Zuchtend en steunend naar boven

Tegen het einde van de wandeling begin ik een beetje te mokken. Maar aangezien ik niet kan praten en hijgen met een dergelijke interval, blijft t bij een beetje gemurmel. Stomme wandeling! Klote sneeuw! Zucht. Steun.

Maar dan kom ik boven en heb ik een prachtig uitzicht over de stad waar wij wonen daar in het dal. En dan bedenk ik me weer dat we hier zijn voor het avontuur (en voor mijn carriere) en dat we nog zoveel tegenslagen kunnen krijgen maar dat ze dit niet meer van ons af kunnen nemen!

Avonturen even uitstellen

Op de terugweg val ik drie keer op mijn achterwerk omdat het pad ietwat te glad is. Ik scheld. Het doet zeer. Mijn buikspieren protesteren. Twee dagen later heb ik af en toe met opstaan nog krampen.

Bij de eerst volgende controle bij de dokter wijst ze mij erop dat mijn avontuurlijke wandelingetjes tot het verleden behoren. Ik mag alleen nog wandelen op de stoep of in de 'shopping mall' om kleertjes (en andere zooi) te kopen voor de baby. Mokkend leg ik me er toch maar bij neer.

Advertentie

Van onze blogger Janneke

Lees haar vorige blog: Ik ben gewoon een betere moeder als ik mag werken
Lees het vervolg op deze blog: De baby even niet voelen bewegen

forum voor zwangere vrouwen

Janneke   •    1144 volgers   volg ook Janneke
Blogger voor ikbenZwanger vanaf november 2017

Ik ben Janneke (net 28 jaar) en ik ben met man en hond ruim een jaar geleden naar Amerika verhuisd om hier te promoveren. Afgelopen zomer ben ik erachter gekomen dat ik zwanger ben en dat brengt de nodige avonturen met zich mee. Behalve dat we ver weg wonen van vrienden en familie is ook het zorgsysteem hier totaal anders. Daar bovenop komt ook nog dat er toch nog vaak word aangenomen door mensen binnen de academische wereld dat je een carriere niet kunt combineren met een kind. Dus het word voor ons een avontuurlijke tijd!

Alle blogs van Janneke

Wil je ook bloggen bij ikbenZwanger.com over je zwangerschap, bevalling of baby?

Artikel gelezen en nu?

Leuk om verder te lezen

Blogs over zwangerschap

Papablog - Ik ben ook zwanger - Orkaan aan emoties

Papablog - Ik ben ook zwanger - Orkaan aan emoties
Vanaf dat moment voel je als aanstaande vader een orkaan aan emoties door je heengaan. Eerst een soort van innerlijke high-fives. Zo van -goed gedaan gozer- tot hele nieuwe discussies.

Onze top tien favoriete bloggers

Onze top tien favoriete bloggers
Benieuwd naar onze top tien bloggers en vloggers? Onze ikbenZwanger bloggers schrijven verhalen over hun zwangerschap, bevalling en mama zijn voor jou.

Kind van de wind

Kind van de wind
We voelen het beiden in ons lijf als er vuur in de lucht zit (onweer). Soms vraag ik me af, zal ons kind dat later ook hebben? Zal het een buitenkind zijn? Een kind van de wind?

Start perineum massage

Start perineum massage
Deze onschuldige melding verschijnt maandagavond in mijn telefoonscherm. Het potje staat al geruime tijd paraat. De werking van het goedje is veelbelovend.

Mama bloggers gezocht over zwangerschap en baby

2   Mama bloggers gezocht over zwangerschap en baby
Ben je van plan een blog te schrijven over zwangerschap en moederschap? Dan zoeken we jou!

Naar de Negenmaandenbeurs en eigenwijze pretecho blog

1   Naar de Negenmaandenbeurs en eigenwijze pretecho blog
Wat is er de afgelopen weken een hoop gebeurd. Zo zijn mijn moeder en ik naar de Negenmaandenbeurs geweest. Dit was allemaal door mijn schoonzus geregeld, echt super leuk.

Carla is 8 weken zwanger

Carla is 8 weken zwanger
Volgende week dinsdag heb ik mijn eerste echo, ik vind het allemaal zo spannend. Ik ben nu ook veel meer bezig met een miskraam, dat had ik met mijn eerste zwangerschap helemaal niet.

Je reactie op Wandelingetje door de sneeuw

Alleen op de knop 'Bericht plaatsen' klikken als je zelf de volledige inhoud hebt geschreven en akkoord gaat met de richtlijnen.