Mijn zwangerschapsbrein op het werk

   Zwanger    Blogs zwangerschap    Mijn zwangerschapsbrein

Mijn zwangerschapsbrein

Tijdens de conferentie in januari had ik mezelf stellig voorgenomen om keihard te gaan werken aan mijn project zodra ik thuis zou komen uit San Francisco. Want tijdens de conferentie had ik veel mensen gesproken over mijn onderzoek en had daar veel nieuwe ideeën uit opgedaan. Echter, mijn zwangerschapbrein dacht daar heel anders over.

Ik zat in die laatste zes weken voor de uitgerekende datum en zonder zwangerschapverlof zou ik die ook alle zes moeten werken. Werk aan de winkel dus! Dingen die ik niet erg vond aan de afwezigheid van verlof was dat ik elke dag een ‘strak’ ritme had. Gewoon om 7 uur opstaan, douchen, ontbijten en naar mijn werk. Daarbij vond ik het sociale contact op het werk ook erg prettig.

Advertentie

De productieve uren liepen achteruit

De eerste week na de conferentie weet ik de afwezigheid van mijn productiviteit nog aan het feit dat ik net terug was van de conferentie en daardoor nog wel moe zou zijn. Maar de dagen vorderde en ik kon nog steeds niet zeggen dat ik elke dag een volle dag productief was.

Er waren zelfs steeds meer middagen (als ik geen afspraken had) waarin ik thuis lunchte, een schoonheidsslaapje hield en daarna achter mijn eigen laptop verder werkte. Maar dit werd per week meer een regel dan een uitzondering en de totale productieve uren liep achteruit.

Toen ik het patroon begon te zien, was ik ontzettend teleurgesteld in mezelf. Ik moest een paper schrijven! Waarom lukte dat nou niet? Ja, ik had wel gehoord van het ‘zwangerschapsbrein’ of ‘zwangerschapsdementie’, maar ik geloofde er vooraf niet in.

Nu ik bij mijn poging om dat paper te schrijven steeds vergat in welk wetenschappelijk artikel ik dingen had gelezen, was het mij wel duidelijk. Dit was niet het werk dat ik nu moest doen. Ik wilde ‘dom’ werk doen. Data in de computer zetten bijvoorbeeld. Een klein probleempje, ik was allang voorbij dat stadium voor dit onderzoek.

Meer eten en meer rusten

Daarbij werd het me ook niet makkelijker gemaakt is, dat ik vaker naar het ziekenhuis moest voor controle en dat in de kerstvakantie al was vastgesteld dat onze baby aan de kleine kant was. Toen was het advies geweest om meer te eten en meer te rusten (vandaar de schoonheidsslaapjes).

Maar tijdens deze laatste weken werd het er niet beter op. Ondanks dat ik wist dat het slechts een schattig was van de dokter, zat het me toch niet lekker. Alhoewel, ik mocht ook weer even gaan shoppen om toch ‘newborn’ (dat is hier een babykledingmaat gelijk aan maatje 50) rompertjes te gaan kopen.

Dit kan mijn zwangerschapsbrein aan

Tijdens de vierde week na terugkomst van de conferentie was ik vrij doelloos door mijn notitieboek aan het bladeren, toen ik ineens ontdekte dat ik nog drie hele datasets te analyseren had (jeej! Dom werk!). Ik schaamde me een beetje tegenover mijn baas, omdat deze data (als ik het eerder had gezien) perfect in mijn conferentie praatje had gekund.

Toen ik het hem vertelde lachte hij alleen maar en vroeg me wanneer zo’n ‘zwangerschapsbrein’ normaal z’n intrede doet. Nou ja, blijkbaar dus voor de start van het derde trimester.

Dus ik ging vrolijk aan het klikken om ook deze data in de computer te krijgen. En wat voelde ik me opgelucht! Ik kon weer iets doen zonder dat ik mijn brein, dat toch niet aanwezig was, hoefde te gebruiken. Ook spraken mijn baas en ik af dat ik deze dat allemaal in Excel zou zetten zodat ik er thuis verder aan kon werken als ik met ‘verlof’ zou gaan.

Want ik zou met verlof gaan met ingang van de uitgerekende datum en dat was niet meer zover weg. Hier wederom, ik verzamelde alle benodigde data en ordende het keurig in Excel met de verwachting dat ik de eerste dagen van mijn verlof prachtige figuren en grafieken kon uitrollen… Het liep alleen ietwat anders (wordt vervolgd).

Van onze blogger Janneke

Lees haar vorige blog: De kunstmelk-lobby versus de natuurlijke borstvoeding
Lees het vervolg op deze blog: Het op de wereld zetten van een klein mensje

forum voor zwangere vrouwen

Janneke   •    1774 volgers   volg ook Janneke
Blogger voor ikbenZwanger vanaf november 2017

Ik ben Janneke (net 28 jaar) en ik ben met man en hond ruim een jaar geleden naar Amerika verhuisd om hier te promoveren. Afgelopen zomer ben ik erachter gekomen dat ik zwanger ben en dat brengt de nodige avonturen met zich mee. Behalve dat we ver weg wonen van vrienden en familie is ook het zorgsysteem hier totaal anders. Daar bovenop komt ook nog dat er toch nog vaak word aangenomen door mensen binnen de academische wereld dat je een carriere niet kunt combineren met een kind. Dus het word voor ons een avontuurlijke tijd!

Alle blogs van Janneke

We zoeken weer nieuwe bloggers! Wil je ook bloggen over je zwangerschap, bevalling of baby?

Artikel gelezen en nu?

Blogs over zwangerschap

Drie leuke verrassingen dit jaar blog Scarlett

Drie leuke verrassingen dit jaar blog Scarlett
Tim heeft mij tot grote verrassing met Oud en Nieuw ten huwelijk gevraagd en ik heb natuurlijk volmondig JA! gezegd om vervolgens knock-out in de kerstboom te belanden...

Dyna met haar moeder over de gevolgen van tienerzwangerschap

Dyna met haar moeder over de gevolgen van tienerzwangerschap
Hoe heeft Dyna s moeder het ervaren dat Dyna ook zo jong moeder is geworden? Toen Dyna met 19 jaar zwanger was, was ze koppig: Ik weet wat ik doe en ik ga niet dezelfde fouten maken.

Hoge bloeddruk tegengaan tijdens mijn zwangerschap

Hoge bloeddruk tegengaan tijdens mijn zwangerschap
Gewoon blijven bewegen! Dat zou mijn beste idee zijn om een hoge bloeddruk tegen te gaan en ik neem geen halve maatregelen. Op zaterdag zijn mijn vriend en ik gaan fietsen en wandelen.

Voel ik mijn baby voor het eerst bewegen?

Voel ik mijn baby voor het eerst bewegen?
Ontspannen lig ik op mijn rug met mijn hand op mijn buik. Ik duw lichtjes en verplaatst mijn hand van links naar rechts. In mijn achterhoofd klinkt de verloskundige: Je placenta ligt...

Zwanger met HG, misselijk de ziektewet in

Zwanger met HG, misselijk de ziektewet in
Ik ging de ziektewet in. Ik kon niet anders. Stichting Hg daar had ik heel veel aan. Die meiden maakte hetzelfde mee als ik. Hg is overleven en doorgaan.

Uitgedroogd door extreme misselijkheid

Uitgedroogd door extreme misselijkheid
Ik heb Danny gesmeekt om thuis te blijven, omdat ik voelde dat het niet goed met me ging. We zijn naar de huisarts gegaan en die verwees mij door naar het ziekenhuis, ik was uitgedroogd

Mag het een maatje meer zijn?

2   Mag het een maatje meer zijn?
Ik ben nu tien weken zwanger en ik pas slechts als rollade in een medium broekje. Ik word uitgelachen door mijn spiegelbeeld. ‘ieder pondje gaat door het mondje’ roept ze me toe.

Je reactie op Mijn zwangerschapsbrein

Alleen op de knop 'Bericht plaatsen' klikken als je zelf de volledige inhoud hebt geschreven en akkoord gaat met de richtlijnen.