Van 2 cm tot 8 cm ontsluiting | Bevalling van Nora

   Geboorte    Blogs bevallingsverhalen    Van 2 cm tot 8 cm ontsluiting

blog over zwangerschap en mama zijn

Nora   •   27 september 2018
Ik heb 744 volgers    Volg je mij ook?
Schrijf je nu in
voor onze nieuwsbrief en krijg de mooiste blogs wekelijks in je mail

Ik had eerst buikweeën gehad, nu had ik er ook rugweeën bij

Lees eerst over de bevalling van Nora deel 1

Nu de bevalling deel 2: De ballonkatheter is verwijderd, we zijn van 3 naar 2 cm gegaan (wat het medisch personeel niet in de gaten had) en ik had goede weeën. Dus we gingen zo door. De uren verstreken en de weeën werden pijnlijker.

Mijn doula, mam en man herinnerden me eraan dat ik mijn stem laag moest houden, want als ze dat niet zeiden, dan ging ik meer richting "auuuu". Geen geluid maken was überhaupt geen optie. Het proberen te beheersen, wel. Plus het leidde me een beetje af van dat alles overheersende gevoel tijdens een wee.

Ik had eerst buikweeën gehad, nu had ik er ook rugweeën bij. Ik kwam uiteindelijk uit om "Ohm" als laag geluid wat ik beheerst kon voorbrengen. Dus dat ging van "oooooohhhmmmmm, oooooohhmmmm". Net alsof ik hardop aan het mediteren was. Achteraf vond ik dat wel grappig dat juist die klank eruit kwam, omdat ik vroeger best spiritueel bezig was.

Elke wee werd de wee intenser en duurde hij wat langer

Mijn man kon me het beste coachen (lees: ik was niet zo lief naar de doula en mijn moeder, en Chris kon mijn massageverzoeken het beste uitvoeren), en hij zag op de toco-meter dat er een wee aankwam, waarop hij dan aan kwam schieten om mijn onderrug te masseren.

Als ik dan over de helft kwam (dat hoorde hij aan mijn ademhaling), dan zei hij: "Je bent over de helft" en dan zei ik steevast snel: "Echt niet!", omdat de pijn niet minder werd. Elke wee werd de wee intenser en duurde hij wat langer. Hoe dieper in de nacht, hoe minder buikweeën ik had en hoe meer ik de pijn alleen in mijn onderrug voelde.

Rond de 4-5 cm waren de weeën waren zo sterk geworden

Tot nu toe was steeds dezelfde verloskundige binnen gekomen om te toucheren, en elke keer zei ze me iets in de trant van dat als ik niet genoeg zou vorderen bij de volgende keer toucheren, dat we dan inleiden serieus moesten overwegen. Ze maakte me dus elke keer een beetje bang. Dat is wel een puntje wat ik ga bespreken met de gynaecoloog bij het na-gesprek.

Het helpt mensen veel meer als je positief taalgebruik hanteert en daadwerkelijk, zoals in mijn geboorteplan stond, echt pas een medische interventie gaat bespreken op het moment dat je denkt dat die echt noodzakelijk is. Ik was toen al te wazig om dit op te merken, maar ik voelde het emotioneel wel aankomen elke keer. Ergens tussendoor heb ik nog overgegeven, ik had daarna geen trek meer.

Toen ze een paar uur later nog een keer kwamen toucheren (met mijn akkoord), zat ik rond de 4-5 cm. Op het punt dat ze binnenkwamen, zat ik net te huilen, want de weeën waren zo sterk geworden dat ik echt zat te huilen van de pijn ná die ene hele heftige wee. Dat viel me toch echt vies tegen dat ik er zo'n moeite mee had. Ik heb tenslotte de zwarte slip in Taekwondo en ik kan wel tegen een beetje pijn, dacht ik.

Het nieuwe patroon was 1 flinke wee, waarna ik zat te huilen. De weeën daarna waren iets minder intens, en dan kwam er weer zo'n hele gemene. Doula Desie stelde voor om het bad op te laten zetten, zodat ik daarin kon als ik dat wilde. Dus we drukten op de knop en ze kwamen binnen met het bad en konden het in een half uur vullen. Het was precies hetzelfde bad als wat we reserve thuis hadden staan.

Wel of geen pijnstillers

man helpt bevalling

Ik zat er nu echt doorheen en was uitgeput. Het was een mentale tegenslag dat het zoveel pijn deed. Ik was de hele dag en nu de halve nacht bezig. Ik had van tevoren met mijn man een codewoord afgesproken voor als ik om pijnstilling zou willen vragen. Dat noemde ik; James Bond en de acteur Daniel Craig. Dat vrouwen om pijnstillers vragen, vind ik nu niet meer zo gek.

Ze drukten op de knop voor een verloskundige. Ik vroeg het personeel wat de mogelijkheden waren voor pijnstilling: Een ruggenprik en iets met een pompje (via een infuus?) , was het antwoord. Omdat ik wist dat de risico's die bij een ruggenprik kwamen kijken niet van lucht zijn als je en keizersnede hebt gehad, wist ik dat ik hier goed over moest nadenken. Ook vroegen ze me of ik dan niet liever alvast een infuus in mijn hand wilde, voor het geval dat dat nodig zou zijn. Dit wilde ik liever niet.

Ik zat er compleet doorheen. Mijn man heeft me onder de douche echt een lieve en goede peptalk gegeven dat ik dit kon en dat hij er vertrouwen in had dat ik dit kon.

Vanaf dit punt ben ik even kwijt wat nu precies de volgorde was, maar het bevalbad werd voor me opgezet en gevuld en ik ben ondertussen gaan douchen om na te denken over die ruggenprik ja of nee. Ik durfde die pijnstillers niet aan vanwege het grote risico op een keizersnede.

Ik ben in het warme bad gegaan, héérlijk ontspannen

Elke wee vanaf dat punt, zei er iemand tegen me dat ik het goed deed (daarvoor trouwens ook al, maar nu non-stop) en dat ik het kon. Ik werd echt elke wee er doorheen gecoacht. Hartstikke lief, ze deden echt teamwork met zijn drieën. Ik gaf echt heel duidelijk aan of ze grotere of kleinere rondjes moesten draaien op mijn rug en dat ze tegen me moesten blijven praten. Ik had het nodig dat ze bleven praten, zodat ik mezelf kon dwingen daarnaar te luisteren als afleiding.

Die "Ohm" - klank kon ik nu niet meer goed volhouden, dat werd af en toe echt een au-klank. Als de wee dan afzwakte, dan kon ik "Ohm" weer oppakken. Dit was echt 'the real deal'.

badbevalling

Toen ik onder de douche uit kwam ben ik in bad gegaan. Héérlijk ontspannen, even geen weeën, dus ik was er te vroeg in gegaan. Het water was wat te heet voor de baby, dus toen moest ik er van de dienstdoende verloskundige weer uit omdat de kleine het niet goed deed op de CTG.

Ik moest 10 minuten afkoelen, wat ik braaf deed, waarna ik weer onder de douche ging. In dat half uurtje onder de douche ben ik van 5 naar 8 cm gegaan. Chris zat naast me te mopperen dat zijn kleren nat werden, dus hij trok ze uit.

Ze glunderde helemaal en zei dat ik al op 8 cm zat(!)

Er was wissel van de wacht. De dames wilden zich even voorstellen en kletsten met mam en Desie. Vervolgens kwam er een verloskundige even bij mij hallo zeggen en toucheren (met mijn akkoord) terwijl mijn man poedeltjenaakt half achter het douchegordijn stond. Ik was overigens ook poedeltjenaakt, dat boventopje was allang uit gegaan. Deze verloskundige hield zich netjes aan het geboorteplan en zei dat ik boven de 5 cm zat en dat het fantastisch ging.

Toen ik eronder uit kwam had Chris kramp in zijn handen, dus mijn moeder nam het over. Mijn doula had nog steeds hele koude handen in mijn beleving, dus die mocht mij mooi mondeling coachen, wat ze heel lief deed. Ze zei me in de badkamer nog snel, dat ik nu wel die gewenste 3 tot 5 weeën per 10 minuten had en dat de verloskundigen nu blij waren.

Ik werd mentaal en lichamelijk gesteund. Ik hing in bad over die rand heen, en toen ze me weer kwamen toucheren, zeiden ze dat ik het geweldig deed.

Toen ik in dat bad zat bij te komen van een wee, vroeg mam me of ik wilde weten hoe ver ik was? Ze glunderde helemaal en zei dat ik al op 8 cm zat(!). Tegen die tijd zaten we ergens diep in de vroege dinsdagochtend. Elke keer dat iemand ook maar zijn hand van mijn rug af haalde als ik een wee had, dan trok ik hem niet meer, had ik gemerkt. Dan ging ik door de grond van de pijn voor de rest van de wee. "Ja, ik haalde mijn hand even weg om er wat gel op te doen." Wat ben ik ze toch dankbaar hoe ze mij er doorheen hebben gesleept.

Persweeën komen eraan

Ik hing over de zachte rand van het opblaasbad en ik begon druk te voelen, dus ik riep heel klassiek: "Ik moet poepen", waarop ze zeiden: "Nee hoor, dat is gewoon het hoofd van je meisje wat daar tegenaan drukt." Dat wist ik ook wel, maar het gevoel te moeten poepen was toch echt hetzelfde.

Van onze blogger Nora

blog over zwangerschap en mama zijn

Nora   •   744 volgers   •      Volg je mij ook?
Ik ben blogger bij ikbenZwanger vanaf januari 2018

Hoi! Ik heet Nora, 31 en mama van Maarten van 4 en van Rosa 5 maanden. Ik ben getrouwd en ik zit helaas sinds week 20 van Rosa's zwangerschap volledig in de ziektewet door bekkeninstabiliteit. Binnenkort mag ik naar een revalidatiecentrum. Het was mijn wens om in bad te bevallen (met een doula). Maartenn kreeg ik met een keizersnede na een stuitligging, dus was het een heel gedoe om het ziekenhuis zover te krijgen dat ze mijn wens wilden respecteren. Uiteindelijk is Rosa geboren met 42 weken en 3 dagen. Hier lees je alles over hoe dat gegaan is. Je kunt me trouwens ook volgen op mijn Instagram via @njctoeter. Ik houd verder van de zon, van dansen (daar werk ik naartoe), koken en samen met mijn man zijn we klimaatveganisten.

Lees mijn vorige blog: 42 weken zwanger en de bevalling gaat ingeleid worden
Lees het vervolg: Persweeen het hoofdje staat de badbevalling van Nora
   Volg je mij ook? en krijg mijn volgende blogs in je mail …

Nieuwe bloggers

Vind je het leuk om zelf te bloggen? We zoeken weer nieuwe bloggers! Wil je ook bloggen over je kinderwens, zwangerschap, bevalling of baby?

Artikel gelezen en nu?

Blogs over de bevalling

yourappic

Appic Moments om nooit meer te vergeten
Het eerste jaar met je baby vliegt om en je denkt dat je alles onthoudt, maar achteraf ben je zoveel prachtige momenten met je baby vergeten die nooit meer terug te halen zijn... Leg ze nu digitaal vast! De YourAppic app helpt je

Geboortefotografie kan vlot gaan, maar kan ook lang duren Geboortefotografie kan vlot gaan, maar kan ook lang duren

Geboortefotografie kan vlot gaan, maar kan ook lang duren
Blog: "In mijn vorige blog vertelde ik nog hoe ontzettend vlot de eerste bevalling was gegaan, waarbij ik als geboortefotograaf aanwezig mocht zijn. Binnen 4 uur was ik alweer thuis! Zo vlot a"

Voelde ik de bevalling al aankomen? Voelde ik de bevalling al aankomen?

Voelde ik de bevalling al aankomen?
Blog: "Ik kreeg hele erge steken in mijn zij. Ik had nog niet bedacht dat ik op het punt stond om te kunnen gaan bevallen, want ik had wel vaker last van buikpijn en/of steken. "

De geboorte van ons eigen kindje - blog kraamzorg Marijke De geboorte van ons eigen kindje - blog kraamzorg Marijke

1   De geboorte van ons eigen kindje - blog kraamzorg Marijke
Blog: "Daar gaat het schermpje omhoog, een doorzichtig plastic raampje laat ons meekijken met de geboorte van ons kindje. WAUW!! Twee heldere, donkere ogen kijken de wereld in."

Je reactie op Van 2 cm tot 8 cm ontsluiting

Alleen op de knop 'Bericht plaatsen' klikken als je zelf de volledige inhoud hebt geschreven en akkoord gaat met de richtlijnen.

Leuk om te lezen!