Het bevallingsverhaal van Roosje

   Geboorte    Blogs bevallingsverhalen    De bevalling van Roosje   

blog over zwangerschap en mama zijn

Roosje   •   10 november 2016
Ik heb 692 volgers    Volg je mij ook?
Schrijf je nu in
voor onze nieuwsbrief en krijg de mooiste blogs wekelijks in je mail

De laatste weekjes

Wat mij betreft mag ze wel eerder komen, maar helaas laat ze op zich wachten. Helaas door de pijnlijke liezen kan ik zelf niet veel doen, waardoor het merendeels thuis hangen is. Helaas voor mijn zoontje die dus ook nu thuis gekluisterd zit, op oma-dag na. Als ik de afspraak heb bij de verloskundige met 39 weken, krijg ik een formulier mee waarin staat vermeld dat ik volgende week gestript kan worden als er ontsluiting is en nog het nodige informatie mits ze zich uiteraard niet zelf meldt in deze week. Uiteraard hoef ik hier niet lang over na te denken en mogen ze het doen.

Week 40.3: Gestript worden

Na de nodige controle van het bloeddruk en de stand van zaken in, m'n buik gaat het eindelijk gebeuren. Ik word gestript in de hoop dat de bevalling op gang komt. Niet echt een fijn gevoel dat strippen maar het is voor het goede doel dus even doorbijten. 's Avonds op de bank kreeg ik wel wat last van m'n buik, maar geen weeën, dus rond half 11 gewoon lekker naar bed gegaan en afwachten.

0.20 uur het begint

Wakker: hmmm daar zijn weeën, maar zijn dit de echte bevallingsweeën? Met de weeëntimer dus even aan de slag. Bijhouden hoelang het duurt en wat de pauzes zijn. Hier begon ik om 0.41 uur mee. Was hier net mee bezig toen de kleine geen zin meer had om in zijn eigen bed te slapen en dus tussen ons in kwam liggen. Toen tegen m'n partner gezegd dat het waarschijnlijk geen goed idee was vanwege de pijn die ik op dat moment al had, maar we gaan het merken.

Aangezien de pijn steeds heftiger werd bleef mijn partner ook maar wakker, voor het geval dat. Rond 1.30 uur heeft hij de verloskundige gebeld met het verhaal dat het al bijna een uur aanhield en regelmatig aanwezig was. Ook mijn schoonmoeder werd gebeld met de mededeling dat het was begonnen en dat de verloskundige onderweg was en zodra we meer wisten zouden we terugbellen.

Gelukkig was de verloskundige best snel hier en nadat ze mij zo zag kon mijn partner oma weer bellen voor oppas. Zoonlief zat ons echt aan te kijken van 'wat gebeurt hier nou weer, moeten we niet slapen?' Na de controle en pijnlijke weeën bleek ik al een ontsluiting te hebben van 7 cm. Ze wilde het dichtstbijzijnde ziekenhuis bellen waarop mijn partner aangaf een andere voorkeur te hebben. Het antwoord wat wij kregen te horen was: "Dan moet je nu gaan." Ze was zo lief om even te wachten tot oma er was, zodat wij gelijk weg konden gaan. Eenmaal bij de auto (die staat voor de deur) braken de vliezen.

2.11 uur het ziekenhuis

Na een snelle tocht over de heerlijk stille snelweg waren we na ongeveer 12 minuten bij de spoedeisende hulp. We werden opgehaald bij de liften en gingen naar de 10de verdieping voor een kamer. Het is altijd zo aardig bedoeld als ze je willen kalmeren, terwijl je vergaat van de pijn.

Toch proberen rustig te blijven en goed te ademen. De verpleging die aanwezig was waren er puur voor de ondersteuning en -mochten- dus niks doen verder. Niet lang daarna kwam de verloskundige binnen die me ging begeleiden tijdens de bevalling. "Heb je al persdrang?" "Nee." Ik moest dus nog even proberen door te ademen.

Bij de volgende wee had ik wel persdrang en kon ik het ook moeilijk uithouden. Bij de volgende wee mocht ik dus ook persen en kon de uitdrijving (zoals ze dat noemen) beginnen. Bij de eerste wee was het hoofdje er dus ook al een stuk door waardoor ik bij de volgende wee nog meer m'n best moest doen om haar eruit te krijgen.

2.37 uur de geboorte

Dan is het eindelijk zover na 7 minuten uitdrijving was ze er. Ze wordt op m'n buik gelegd en afgedroogd waardoor ze begint te huilen. Mijn partner mag de navelstreng doorknippen, terwijl ik wijdbeens en uitgeput blijf liggen. De placenta laat nog even 10 minuten op zich wachten en daarna krijg ik 1 hechting. Eindelijk mogen de benen naar beneden en krijg ik weer wat meer gevoel in m'n voeten. Nu ga ik eerst even heerlijk genieten van m'n kleine meid. Om 6.30 mochten we naar huis.

Van onze blogger Roosje

blog over zwangerschap en mama zijn

Roosje   •   692 volgers   •      Volg je mij ook?
Ik ben blogger bij ikbenZwanger vanaf maart 2016

Ik ben Roosje, 30 jaar en werk 24 uur per week. Ben moeder van 2 kinderen, een jongen en een meisje.

Lees mijn vorige blog: Eindelijk zwangerschapsverlof en dichtbij de geboorte
Lees het vervolg: Kraamweek met kraamtranen van Roosje
   Volg je mij ook?

(Bijna) zwangere bloggers gezocht

Vind je het leuk om te bloggen? We zoeken weer nieuwe bloggers! Wil je ook bloggen over je kinderwens, zwangerschap, bevalling of baby? Mail ons!

Schrijf je nu gratis in bij ikbenZwanger

Vriendin worden van ikbenZwanger.com! Meld je aan

Blogs over de bevalling

yourappic

Appic Moments om nooit meer te vergeten
Het eerste jaar met je baby vliegt om en je denkt dat je alles onthoudt, maar achteraf ben je zoveel prachtige momenten met je baby vergeten die nooit meer terug te halen zijn... Leg ze nu digitaal vast! De YourAppic app helpt je

De niet zo standaard bevalling van onze zoon Max De niet zo standaard bevalling van onze zoon Max

De bevalling van onze zoon
Blog: "Toen ik me vervolgens omdraaide in bed, voelde ik dat er iets van water uit me liep daar beneden. Toen ik keek zag ik een natte plek in bed. Zou dit vruchtwater zijn?"

Ik moest me voorbereiden op een grote baby Ik moest me voorbereiden op een grote baby

Voorbereiden op grote baby
Blog: "Ik ben inmiddels wanhopig: maar hij beweegt gewoon niet, dit voelt echt niet goed ... echt niet. De tranen rollen over mijn wangen. Dit is het vierde telefoontje naar de verloskundige. "

Mijn eerste bevalling als geboortefotograaf Mijn eerste bevalling als geboortefotograaf

1   Eerste keer geboortefotograaf
Blog: "Wat vond ik dat spannend! Hoewel ik zelf twee keer bevallen ben, had ik nog nooit een bevalling van een ander meegemaakt. Laat staan van iemand die ik pas een keer eerder had ontmoet."

De tweede bevalling verloopt vaak veel soepeler blog De tweede bevalling verloopt vaak veel soepeler blog

Tweede bevalling blog
Blog: "Ik sta in de pan soep te roeren als ik opeens een straal vocht langs mijn been voel lopen. De broek die ik draag is binnen no-time drijfnat! Eindelijk, onze kleine man komt eraan."

Begin van de bevalling vliezen gebroken blog Ellen Begin van de bevalling vliezen gebroken blog Ellen

Bevalling vliezen gebroken
Blog: "Ik voelde opeens een plopje onderin mijn buik. En ja hoor, mijn vliezen waren gebroken! Ik riep mijn man en zei dat mijn vliezen gebroken waren en ik belde meteen het ziekenhuis."

42 weken zwanger en de bevalling gaat ingeleid worden 42 weken zwanger en de bevalling gaat ingeleid worden

Bevalling inleiden ballonnetje
Blog: "Ja maar als er iets mis gaat straks, dan is het de verantwoordelijkheid van het ziekenhuis, zei ze. Nee, viel ik haar in de reden, het is mijn zelfbeschikkingsrecht en mijn keuze."

Mijn bevalling wordt ingeleid en ontsluiting vordert Mijn bevalling wordt ingeleid en ontsluiting vordert

Bevalling wordt ingeleid
Blog: "Omdat ik nog geen echte ontsluiting hebt, wordt besloten om me in te leiden met een pilletje. Ze legt uit dat je die om de 4 uur mag hebben en ze willen maximaal 2 dagen proberen."

Je reactie op De bevalling van Roosje

Alleen op de knop 'Bericht plaatsen' klikken als je zelf de volledige inhoud hebt geschreven en akkoord gaat met de richtlijnen.

Lees de reacties van anderen en praat mee!

forum voor zwangere vrouwen

Onderwerp: De bevalling van Roosje
Thaisain
Aller eerst gefeliciteerd met de geboorte van je dochter. Fijn dat alles goed is gegaan en volgens mij nog best vlot ook. Leuk om te lezen, hier duurt het nog wel even voordat de kleine eraan komt.

Leuk om te lezen!