Mijn bevallingsverhaal: deel 3

   Geboorte    Blogs bevallingsverhalen    Mijn bevallingsverhaal: deel 3

Weer die paniek

Ruim een uur later werd ik wakker in een lege zaal, waar ik in mijn ooghoeken alleen een klok zag hangen. Het eerste wat er door mij heen ging was, is dit het mortuarium? Moeten ze de zak nog dicht ritsen? Is m’n kind geboren? Waar is hij dan? Weer die paniek die toesloeg.

Ik kon me ook nog steeds niet bewegen of praten, dus toen ik na een half uur iemand zag lopen lukte het me niet om aan te geven dat ik wakker was. Nadat ik al drie kwartier wakker was, kwam er iemand naast mijn bed staan. "Gefeliciteerd met je zoon, hoe heet hij?", zei hij. Het enige wat ik toen dacht was: "Waar is mijn zoon en waarom ben ik compleet verlamd?"

Toen ik geen reactie gaf zei hij: "Volgens mij heet hij Milan, ik zal naar boven bellen om te zeggen dat je wakker bent." Voor ik opgehaald werd door iemand van de verpleging die samen met mijn vriend aankwam, waren we weer een half uur verder.

Advertentie

Boosheid vanwege onduidelijkheid

Ik was ondertussen zo boos. Mijn vriend had ook niet door wat er nou echt met mij gebeurd was. Hij kreeg ook nergens uitleg over. Het enige wat hij te horen kreeg was dat ik sliep. Toen hij bij mij aankwam vertelde hij gelukkig gelijk dat alles goed was met ons zoontje Milan, en dat hij boven was, bij onze moeders.

Waarop ik gelijk weer dacht "heeft iedereen hem al gezien en vastgehouden dan?" Dat was gelukkig niet zo, onze moeders waren samen met ons zoontje Milan in een kamer zodat hij niet alleen was en in een bedje op mij lag te wachten. Toen ik in de kamer aankwam waar mijn zoontje lag werd er als eerste gevraagd: "Zo wat wil je eten en een beetje drinken misschien?"

Ik kookte al vanbinnen, maar daar kwam nog een glas kokend water overheen. Gelukkig greep mijn moeder in en zei: "Uh hallo, wat denk je ervan? Misschien wil ze haar eigen zoon even zien en vasthouden?" Gelukkig was met hem alles goed, maar deze ontmoeting had ik me totaal anders voorgesteld. Ik pakte Milan totaal emotieloos aan en zei niks. Bang dat ik alsnog uit m’n plaat zou gaan en zou losbarsten daarin dat ziekenhuis.

Reactie van het ziekenhuis

Achteraf heb ik nog zes nagesprekken gehad in het ziekenhuis, om te kijken hoe het met mij gaat en te bespreken hoe alles nou gelopen is. Wat er misging tijdens mijn ruggenprik, was dat mijn longen verdoofd waren. De werking van de prik schoot hierdoor naar boven, en dit veroorzaakt een blokkade bij je longen. Zelf denk ik nu dat fouten maken menselijk is en het iedereen kan overkomen. Het was gewoon dikke vette pech dat er bij mij zo veel fout ging.

Wat ik nog steeds niet begrijp en waarschijnlijk nooit zal begrijpen, is dat er niemand bij mij was toen ik wakker werd. Ze wisten zelf ook dondersgoed dat ik niet wist wat er aan de hand was en wat voor paniek dit kan veroorzaken. Dit hadden ze gewoon veel beter moeten oplossen.

Reactie van het ziekenhuis hierop was: "Dit had niet mogen gebeuren, er was te weinig personeel, omdat de avondploeg overgenomen werd door de nachtploeg en ze niet goed genoeg op de hoogte waren van de situatie."

Advertentie

Van onze blogger JustStephanie

Lees haar vorige blog: Mijn bevallingsverhaal, een spoedkeizersnede
Volg JustStephanie en lees het vervolg op deze blog volgende week …

forum voor zwangere vrouwen

JustStephanie   •    177 volgers   volg ook JustStephanie
Blogger voor ikbenZwanger vanaf november 2017

25 jaar en mama van Milan (11-07-2017) meer van ons zien? Www.instagram.com/just_stephanie_

Alle blogs van JustStephanie

Wil je ook bloggen bij ikbenZwanger.com over je zwangerschap, bevalling of baby?

Schrijf je nu gratis in bij ikbenZwanger.com

Vriendin worden van ikbenZwanger.com! Meld je aan

Informatie over bevalling en ervaringen

Ons prachtige meisje na een heftige bevalling op vrijdag 13

Ons prachtige meisje na een heftige bevalling op vrijdag 13
Vrijdag de 13e… Het werd een hele lange dag, een heftige bevalling, uiteindelijk was ze daar: onze prachtige dochter. Vrijdag de 13e zal voor ons nooit meer een "ongeluksdag" zijn.

Mijn bevallingsverhaal, een spoedkeizersnede

Mijn bevallingsverhaal, een spoedkeizersnede
Er moest snel actie ondernomen worden. De baby had nog maar voor een halfuurtje zuurstof en bleek een sterrenkijker te zijn, hij moest er direct uit. Het werd een spoedkeizersnede.

Voortekenen begin van de bevalling

Voortekenen begin van de bevalling
Al wekenlang heb ik voorweeen gehad en nu deze week heb ik ook het gevoel alsof mijn vliezen elk moment kunnen breken. Het voelt heel raar en onhandig, alsof ik een waterballonnetje ...

Leuk om te lezen

Blogs over de bevalling

Geboortefotografie en de aanstaande papa

Geboortefotografie en de aanstaande papa
Die eerste momenten met hun gezamenlijke kindje, een eerste gezinsfoto, de ontroering bij vaders. Het zijn prachtige momenten en juist die bijzondere ogenblikken probeer ik te vangen.

Checklist koffertje maken voor ziekenhuis

Checklist koffertje maken voor ziekenhuis
Wat is dat moeilijk! Hoeveel kan je nu eigenlijk het beste meenemen? Wat moet je allemaal zeker meenemen naar het ziekenhuis als je gaat bevallen? Welke maat babykleding neem ik mee?

Spoed keizersnede heftige ervaring blog Molenaartje

2   Spoed keizersnede heftige ervaring blog Molenaartje
Voel je dat er gesneden wordt? De spoed keizersnede gaat snel. Ik voel handen in mijn buik, klemmen worden geplaatst en er wordt gesjord en getrokken. Mijn man komt naast me zitten.

Je reactie op Mijn bevallingsverhaal: deel 3

Alleen op de knop 'Bericht plaatsen' klikken als je zelf de volledige inhoud hebt geschreven en akkoord gaat met de richtlijnen.