Mijn verhaal van mijn bevalling

   Geboorte    Blogs bevallingsverhalen    Mijn verhaal mijn bevalling

blog over zwangerschap en mama zijn

Hennie   •   14 januari 2019
Ik heb 60 volgers    Volg je mij ook?
Schrijf je nu in
voor onze nieuwsbrief en krijg de mooiste blogs wekelijks in je mail

Mijn verhaal 

Het eerste moment dat wij hoorden dat wij zwanger waren, vonden wij het mooiste moment in ons leven. "Huh? Nee dat kan niet! De kans is minimaal bij mij mop." Dat was de eerste reactie van mijn man. Het is een wonder dat wij zwanger zijn geworden. De kans erop was minimaal in verband met het verleden van mijn man.

Direct verandert er een heleboel. Zo hadden wij nog geen huis, dus konden we niet lekker rommelen voor de babykamer!

Vertellen dat we zwanger zijn

Wij hebben het dezelfde dag nog verteld aan onze beider ouders. Je wilt het zo graag kwijt! Op internet hadden wij genoeg gelezen over het niet en wel vertellen of nog even wachten… Maar laten we eerlijk wezen, je eerste kindje is zo’n bijzonder moment om met iemand te delen. Als het mis gaat, dan heb je wel familie naast je staan die er voor je is, als dit nodig is.

Wij waren snel naar de winkel geweest om slofjes te halen met als tekst  oma's knuffel en opa's lieveling.

Wij gingen eerst naar mijn schoonvader en zijn vriendin. Wij hadden de zwangerschapstest meegenomen en gaven de test aan mijn schoonvader. Zijn reactie was geweldig: "Huh, jullie moeten me even helpen… Wat is dit?" Waarop mijn man antwoordde: "Geef hem maar aan je vriendin." Zo gezegd zo gedaan. Ze sprongen allebei een gat in de lucht.

Later op de dag gingen we naar mijn ouders. Ik weet dat nog heel goed. Mijn moeder had nachtdienst gehad, dus ik rende naar boven toe naar mijn moeder, die uiteraard nog uitgebreid ging douchen. Eenmaal beneden gaven wij de cadeautjes. "Ooh leuk hoor", zei mijn moeder. "Opa's lieveling, huh? Word ik opa?" was de reactie van mijn vader. Mijn vader zegt tegen mijn moeder: "Kijk nou eens goed!" "Huh, nee?? Jullie maken een grapje!" en ze begon te huilen. Ja geweldig was dat!

De zwangerschap

buikje weken zwanger

Mijn zwangerschap verliep verder prima, ik was volop in de zomer zwanger. Ik kreeg uiteindelijk hele dikke enkels van het vocht en was wel snel moe, maar verder ging het wel goed. Ik heb tot 28 weken gewerkt. Ik kon uiteindelijk niet meer. Ik kon geen schoenen meer aan. Ik werkte toen ook nog eens in de thuiszorg, dus dat best wel zwaar!

En we waren ook nog eens volop met verbouwen bezig, want op 13 april kregen wij de sleutel van ons huisje. Het was wel best wel veel: zwanger zijn, werken en nog eens verbouwen… maar met behulp van veel vrienden en familie kwam het allemaal goed.

De bevalling begint met heel veel harde buiken

Dinsdag 3 juli had ik heel veel last van heel veel harde buiken en nesteldrang. Alles moest geregeld zijn voordat onze kleine meid ter wereld kwam. Ik was ontzettend verdrietig… ja die hormonen gieren door je lijf heen. ’s Avonds rond 19:00 uur kwam mijn man thuis en hebben we samen heerlijk zitten eten en gepraat over hoe en wat.

We zaten heerlijk, maar ik had zo ontzettend veel pijn dat wij toch voor alle zekerheid de verloskundige hadden gebeld. Haar het antwoord was: "Dit hoort erbij. Jullie moeten nog even geduld hebben." We lagen om 22:00 uur heerlijk in bed nog wat te kletsen met elkaar en wat de meesten doen: we zaten nog even op Facebook.

Rond 23:15 moest ik ontzettend nodig naar de wc toe en ik kreeg toch veel pijn. Ik was het zo zat. Mijn man lag heerlijk in bed. Dat wilde ik ook wel. Plotseling om 23:47 braken mijn vliezen. Ik maakte mijn m’n man wakker en zei dat mijn vliezen gebroken waren. Hij sprong uit bed en pakte een handdoek. Hij deed het licht aan en belde de verloskundige op."Bedankt voor je telefoontje. Probeer weer wat te slapen, want het kan nog wel even duren", was het antwoord van de verloskundige.

4 juli volgende dag was er niets aan de hand. Het zette helemaal niet door. Ik was moe, maar ik vond het ook wel spannend. ’s Avonds werd ik gebeld dat wij ons om 21:00 uur moesten melden in het ziekenhuis voor een CTG scan.

De bevalling zette niet door

Er werd besloten dat ik ingeleid moest worden, omdat ze doorhadden dit niet door ging zetten. Zo gezegd zo gedaan. We hadden alle spulletjes al meegenomen uit voorzorg. Eenmaal in de kamer lag ik daar op bed. Ik kreeg ’s nachts meteen een ruggenprik. Dit was heerlijk!! Het zette allemaal nog steeds niet door. Die kleine meid lag nog heerlijk in mama’s buik.

Op woensdag 5 juli was ik het meer dan zat. Ik kon/ wilde echt niet meer. Ik wist niet meer hoe ik moest liggen zitten of wat dan ook. Ik was er klaar mee. Ik had om 12:02 nog maar 2 cm ontsluiting en mocht eigenlijk nog niet persen. Om 12:30 kwam de gynaecoloog om te voelen of er al meer ontsluiting was. Dit was gelukkig wel het geval. Ik had toen 6 cm ontsluiting.

Je beseft je dan pas dat alles in een sneltrein gaat. Ik zei nog tegen mijn man: "Ik kan/wil het niet meer. Ik ben helemaal op." Hij zei: "Nog paar uurtjes dan zijn wij eindelijk papa en mama van een prachtige dochter!"

Eindelijk mag ik persen

foto baby geboren in het ziekenhuis

Ik mocht om 13:00 uur beginnen met persen en het was echt enorm zwaar! Maar alles voor een prachtige dochter. Ik wilde absoluut geen keizersnede (mits dit niet nodig was uiteraard). Om 16:36 zei de gynaecoloog: "Je moet nu echt alles geven KOM OP! Haar hartslag werd heel slecht… alles op alles gezet en om 16:47 is onze prachtige dochter Djez geboren!"

Dit is het mooiste moment in mijn leven geweest. Ik kijk hier ook heel fijn op terug. Inmiddels is ze alweer een halfjaar, maar wij praten hier thuis nog veel erover hoe het allemaal ging etc. 

Ik wil tegen alle moeders zeggen dat het echt allemaal goed komt en je niet moet opgeven! Het is allemaal voor een goed doel, een heel goed doel.

Van onze blogger Hennie

blog over zwangerschap en mama zijn

Hennie   •   60 volgers   •      Volg je mij ook?
Ik ben blogger bij ikbenZwanger vanaf januari 2019


   Volg je mij ook? en krijg mijn volgende blogs in je mail …

Lees alle blogs van Hennie

(Bijna) zwangere bloggers gezocht

Vind je het leuk om te bloggen? We zoeken weer nieuwe bloggers! Wil je ook bloggen over je kinderwens, zwangerschap, bevalling of baby?

Schrijf je nu gratis in bij ikbenZwanger

Vriendin worden van ikbenZwanger.com! Meld je aan

Blogs over de bevalling

yourappic

Appic Moments om nooit meer te vergeten
Het eerste jaar met je baby vliegt om en je denkt dat je alles onthoudt, maar achteraf ben je zoveel prachtige momenten met je baby vergeten die nooit meer terug te halen zijn... Leg ze nu digitaal vast! De YourAppic app helpt je

Stuiter de stuiter, nu al eigenwijs blog Stuiter de stuiter, nu al eigenwijs blog

Stuitligging blog
Blog: "De gynaecoloog staat er heel nuchter in om een natuurlijke stuitbevalling te ondergaan. Het is een gewone bevalling, alleen je kindje komt er andersom uit. Tuurlijk lees je overal ..."

Papablog - De Bevalling deel 1 Papablog - De Bevalling deel 1

Papablog - De Bevalling deel 1
Blog: "Schat, mijn vliezen zijn gebroken, kom zo snel als je kan hierheen! Ik moest in de spits terug naar de Hofstad met het openbaar vervoer. Je raadt het al: het ging he-le-maal mis."

Geboortefotografie en de aanstaande papa Geboortefotografie en de aanstaande papa

Fotografie aanstaande papa's
Blog: "Die eerste momenten met hun gezamenlijke kindje, een eerste gezinsfoto, de ontroering bij vaders. Het zijn prachtige momenten en juist die bijzondere ogenblikken probeer ik te vangen."

Je reactie op Mijn verhaal mijn bevalling

Alleen op de knop 'Bericht plaatsen' klikken als je zelf de volledige inhoud hebt geschreven en akkoord gaat met de richtlijnen.

Leuk om te lezen!