Eerste echo, opa en oma en lichamelijke klachten

   Zwanger    Zwangerschap aankondigen    Eerste echo opa en oma

blog over zwangerschap en mama zijn

Chrissie   •   17 september 2018
Ik heb 1041 volgers    Volg je mij ook?
Schrijf je nu in
voor onze nieuwsbrief en krijg de mooiste blogs wekelijks in je mail

Eerst inwendige echo

Maandag hebben wij onze eerste echo gehad. De echografist was een man (wat ik niet zo verwacht had om eerlijk te zijn). Eerst maakte hij een uitwendige echo, maar daar was niet genoeg op te zien. Toen door voor een inwendige echo. Ik heb ooit eerder een inwendige echo gehad bij mijn eerste zwangerschap, dus het was niet helemaal nieuw.

Erg ongemakkelijk is het wel. Broek uit, onderbroek uit en dan maar liggen met je benen wijd, voor een man, mét mijn vriend ernaast. Ja, waarschijnlijk zit hij dagelijks tegen vagina's aan te kijken, maar toch. Inwendig was er gelukkig wel wat te zien. Een heel klein rondje dat een beetje dat heen en weer beweegt.

Het was helaas nog te klein om een termijn te kunnen bepalen. De schatting van de echo-meneer was zo'n 6 weken maximaal. We moesten een nieuwe afspraak maken voor eind september om de termijn te bepalen.

Ergens hoopte ik dat het duidelijk zou zijn hoe lang ik al zwanger ben. Aan de andere kant wist ik dit zelf al. Dat ik de afspraak kreeg berekende de verloskundige dat ik zo'n 7 weken tijdens de echo zou zijn aan de hand van mijn laatste menstruatie. Echte regelmaat zat er niet in mijn cyclussen, dus viel dit te verwachten.

Opa en oma vertellen dat ik zwanger ben

Petit Villain slabbetje Ook geen tandjes net als opa en oma

Ondanks dat het allemaal nog maar héél pril is, wilden we het toch aan mijn opa en oma vertellen. Mijn opa had een rot weekend achter de rug en dit moest de extra oppepper gaan geven. We hadden een slabbetje met: "ook geen tandjes net als oma en opa" gekocht en ingepakt.

Opa en oma samen op de bank geparkeerd. Ik heb het cadeautje nog in mijn handen en mijn oma roept: "Ik weet het al, ja ik weet het al. Het is een foto, want daar had ik om gevraagd". Ik geef haar het cadeautje en ze roept: "Nee, toch geen foto. Het is te zacht. Dan zijn het een paar sokken of een onderbroek voor je opa."

Ik had de slab zo ingepakt dat de tekst omhoog lag, maar nog niet zichtbaar was dat het een slabbetje was. Mijn oma mocht het van opa uitpakken. Ze leest de tekst en begint heel hard te lachen. Trekt het geheel omhoog, zodat mijn opa het ook kon zien en zegt: "Kijk nou een slabbe.... EEN SLABBETJE???? BEN JE IN VERWACHTING???"

Dus ik zeg: “Jazeker en jullie worden overgroot opa en oma!” Mijn opa kon de rest van de avond alleen: "Leuk man, leuk joh en echt heel leuk", zeggen. Toen opa mij feliciteerde vroeg ik hem of hij het nog even vol zou houden en zou vechten, waarop hij antwoordde: "Ja natuurlijk, nu zeker!". Dat bracht toch wel een kleine emotionele golf door mijn lichaam.

Met vlagen super misselijk

De dag hierna ging ik naar een van mijn beste vriendinnetjes, die het nog niet wist. Ik had mij nog zo voorgenomen het pas te zeggen na 12 weken. En toch kon ook ik mijn mond niet houden. Mijn vriendinnetje echt geëmotioneerd en zelf een traantje weggepinkt, super blij. Toen we na een rondje wandelen bij haar thuis kwamen, zat haar vriend op de bank te wachten. Mijn vriendinnetje kon niets anders dan glimlachen. Dus ook haar vriend het mooie nieuws gebracht. Allebei gelukkig super blij voor ons! Misschien nog wel leuker... zij zijn inmiddels er ook wel aardig klaar voor. Het lijkt mij zó leuk om samen met een vriendin zwanger te zijn! Dus ik heb mijn fingers crossed dat het snel raak is, haha!

Ik voel mij ondertussen steeds slechter. Ik ben gedurende de dag steeds met vlagen super misselijk. Het enige wat ik dan kan doen is het wegpuffen. Ik lees alle tips op internet. Kleine beetjes eten gedurende de dag bijvoorbeeld. Dat is heel leuk bedacht, maar als je maar 25 minuten pauze op een dag hebt en je verder altijd in patiëntcontact bent, werkt dat helaas niet zo.

10 handige tips bij ochtendmisselijkheid

Jullie moeten weten dat ik echt van eten hou en echt kan genieten van eten (ook als het zelf gekookt heb). Na een derde van mijn bord ben ik misselijk en kan ik niet meer genieten van mijn eten. Super vervelend is dat. Daarnaast ben ik super, maar dan ook echt dodelijk vermoeid. Of ik nou 11 uur, 8 uur of 7 uur slaap, ik ben gesloopt vanaf het moment dat ik wakker word. Het gaat ook niet weg in de loop van de dag.

Iedere werkdag trap ik mezelf vooruit. In het weekend kan ik nog een beetje op de bank liggen wanneer ik wil, dus dat gaat iets beter. Mijn huis is al een week een ravage en er liggen al zeker drie wassen op mij te wachten om opgevouwen te worden. Ik slik wel van die mama vitamines, maar in mijn geval helpt het geen ruk. Ik hoop dat dat wat minder wordt na het eerste trimester, want anders ben ik genoodzaakt een winterslaap te gaan houden de rest van de zwangerschap!

Leuke opa en oma boeken

Tip van de redactie: Zoek je ook een leuke manier van vertellen? Bij Bol .com kun je leuke boeken kopen voor opa en oma.

Van onze blogger Chrissie

Lees mijn vorige blog: De eerste belangrijke afspraken - gaan we het al vertellen?
Lees het vervolg op mijn blog: Wachten op de echo, ik kon niet laten om zelf te gaan kijken

forum voor zwangere vrouwen

Chrissie   •    1041 volgers   Volg je mij ook?
Ik ben blogger bij ikbenZwanger vanaf april 2018

Ik ben Chrissie 25 jaar. Ik woon samen met mijn 27 jarige vriend. In april of mei 2019 verwachten wij ons eerste kindje! Ik heb het nu al zwaar en moet nog zóveel maanden haha

Al mijn blogs

  1. Wat heb ik een spijt van mijn keuze voor een abortus
  2. Ik ben volledig op hol geslagen ik wil zwanger worden
  3. Spanning en teleurstelling als je mentruatie uitblijft
  4. Nieuwe ronde nieuwe kansen, weer kans op zwangerschap
  5. Zelfs mijn menstruatie apps zijn in de war
  6. Review menstruatie cyclus tracker apps | Period Tracker Apps
  7. Een werkgever die geen zwangeren wil
  8. Ik kon niet slapen en wat er toen gebeurde...
  9. Verloskundige zoeken, stoppen met roken en vertellen
  10. De eerste belangrijke afspraken - gaan we het al vertellen?
  11. Eerste echo, opa en oma en lichamelijke klachten
  12. Wachten op de echo, ik kon niet laten om zelf te gaan kijken
  13. Het vertellen van de zwangerschap aan de werkgever
  14. Geslachtsbepaling: nu mogen we het geslacht bekendmaken!
  15. Geen bevalling in het ziekenhuis in Lelystad meer mogelijk
  16. Met 22 weken voel ik mij nog steeds niet echt zwanger
  17. Erg last van bekkeninstabiliteit en maagzuur
  18. Veel veranderingen: geen vast contract

Vind jij het leuk om te bloggen? We zoeken weer nieuwe bloggers! Wil je ook bloggen over je zwangerschap, bevalling of baby?

Artikel gelezen en nu?

Blogs over vertellen dat je zwanger bent

Ons geheim bekend maken  Ons geheim bekend maken

Ons geheim bekend maken
Blog: "We hebben iets voor jullie, en jullie moeten het samen uitpakken. Verbaasd pakken mijn ouders het uit, leesbril op om het te lezen. Hun reactie is onvoorstelbaar blij."

Mama baby buik... zegt Daan Mama baby buik... zegt Daan

Mama baby buik... zegt Daan
Blog: "Hoe maak je een tweede zwangerschap bekend? Creatief ben ik wel, maar ik kon gewoon niks origineels bedenken. Daan een shirtje aantrekken, met de tekst: ik word grote broer had mijn zus"

Zwanger: start week 7 bijna vertellen aan iedereen Zwanger: start week 7 bijna vertellen aan iedereen

Zwanger: start week 7 bijna vertellen aan iedereen
Blog: "Altijd wel even spannend, het eerste gynaecologisch onderzoek. Je hoopt gewoon dat alles positief is zodat je het binnenkort aan iedereen kan gaan vertellen dat je opnieuw mama wordt."

Je reactie op Eerste echo opa en oma

Alleen op de knop 'Bericht plaatsen' klikken als je zelf de volledige inhoud hebt geschreven en akkoord gaat met de richtlijnen.

Leuk om te lezen!