Lekker pijnlijk, is de kinderwens zo groot dat ik deze mijn leven over wil laten nemen?

   Zwanger    Miskraam    Lekker pijnlijk

Die middag klap ik dubbel van de pijn

Deze blog is nog van de zomervakantie...

7 dagen over tijd. Misselijk. Gespannen borsten. Afkeer van pinda’s. Rugpijn, buikpijn, zere bil en nog veel meer klachten. Er is van alles gaande in mijn lijf. Het liefste zou ik nogmaals een zwangerschapstest doen. De hoop is zo groot.

Maar in de middag van dag 7 begin ik toch te bloeden. Ergens hoop ik dat het een innestelingsbloeding is. Helaas is die hoop van korte duur. Die middag klap ik dubbel van de pijn. Een pijn die ik eerder in mijn leven ervaren heb: tijdens mijn vorige drie miskramen. De testen mogen dan negatief zijn geweest, mijn lichaam vertelt een heel ander verhaal.

Desondanks heeft het weer niet mogen baten. Ook deze keer blijft de kleine niet zitten. Na twee dagen zie ik het vruchtje inderdaad in het toilet liggen. Het was dus toch een korte zwangerschap. Emoties volgen elkaar in een rap tempo op. Van verdriet, naar hoop, naar frustratie, naar wanhoop en naar dankbaarheid dat ik zo’n ontzettend lieve man heb die dit hel(s)e avontuur samen met mij aan wilt gaan.

Is de kinderwens zo groot dat ik deze mijn leven over wil laten nemen?

Helaas is manlief deze week net met wat vrienden een weekje weg. Het is een eenzaam weekje. Een weekje waarin ik dankbaar ben dat ik mijn emoties eruit kan gooien. Een week waarin mijn lijf letterlijk even ziek wordt van alle spanning en eentje waarin ik eens goed kan nadenken over mijn kinderwens. Hij is groot. Maar is hij zo groot dat ik deze mijn leven over wil laten nemen?

Ik besluit van niet. Ik boek onze grote vakantie en betaal hem maar gelijk. We gaan samen leren zeilen. Ik neem ook direct contact op met een manege en besluit eindelijk te gaan leren paardrijden. Ik heb hobby’s nodig en veel ook. Mezelf afleiden met andere dingen klinkt mij als de beste oplossing in de oren.

Ik eet mijn verdriet weg

Alsof het universum mij gehoord heeft, besluit ze mijn plan even aan het wankelen te brengen. Er meldt zich die week een nieuw ouderpaar bij mijn opvang. Hoogzwanger en op zoek naar een nanny. Op zoek naar mij. Het klikt enorm goed en voor ik het weet heb ik er binnenkort een opvangbaby bij. Tegelijkertijd drukt de naderende komst van deze baby mij met de neus op de feiten. Het is mijzelf nog niet gegund, die eigen baby.

En voor ik het weet sta ik in de supermarkt met een mandje vol met snoepgoed bij de kassa. Alles verdwijnt in no time mijn mond in. Manlief is er niet om me tegen te houden en damn… wat voelt dat even goed. Ik eet mijn verdriet weg. Ik weet dat het niet goed is. Ik weet dat ik anders zou moeten doen. Toch heeft mijn pijn de overhand en ga ik ernstig voor de bijl.

De dag na de miskraam ga ik op zomerkamp als vrijwilliger. Tussendoor zie ik nog net manlief een uurtje en geef hem een dikke knuffel voor ik ga. Hij drukt me op het hart vooral veel te genieten en dat het echt niet erg is als ik me deze week een beetje laat gaan. Het is tenslotte ook een beetje mijn vakantie.

De kinderen vermaken zich prima en ik hobbel lekker met alle activiteiten mee. Snoep, chips en andere lekkernijen zijn volop aanwezig op het kampterrein. Onder invloed van mijn hormonen (lees: ik sta chronisch op standje bijna huilen) eet ik heel wat suikergoed weg. Het resultaat van deze week is dan ook belabberd. 5(!) kilo erbij. Zucht…

Huidig gewicht: 117 kg

Van onze blogger Sterrenmama

Lees haar vorige blog: Zou ik dan toch zwanger zijn?
Lees het vervolg op deze blog: Reunie of reuniet, met een onvervulde kinderwens

forum voor zwangere vrouwen

Sterrenmama   •    638 volgers   volg ook Sterrenmama
Blogger voor ikbenZwanger vanaf mei 2018

Ik ben Sterrenmama (aka Karen), een mama van 4 sterretjes die helaas nooit het levenslicht hebben mogen zien. Vier minimensjes die ik maar een paar weekjes bij me mocht hebben, voordat ze weer verdergingen. Maar ook al heb ik ze nooit in mijn armen mogen houden, ze zitten allemaal voorgoed in mijn hart. Ik schrijf hier over mijn ervaringen op mijn weg naar het beloofde mama-land. Lees je mee?

Alle blogs van Sterrenmama

We zoeken weer nieuwe bloggers! Wil je ook bloggen over je zwangerschap, bevalling of baby?

Artikel gelezen en nu?

  1. Wordt vriendin bij ikbenZwanger.com! Meld je aan
  2. Geef je reactie op dit artikel
  3. Deel dit artikel via Facebook of Whatsapp

Anderen lezen nu ook

Van de een op de andere dag veranderde ons hele leven

Van de een op de andere dag veranderde ons hele leven
Blog: "Angst en vrees nemen mijn totale leven over. Eerst in het ziekenhuis, daarna thuismonitoring en vervolgens weer in het ziekenhuis, ik werd er gek van. Ik zat er doorheen."

Verdriet na de miskraam en het een plek geven

Verdriet na de miskraam en het een plek geven
Blog: "Het enige wat ik nu wilde was rust. Ik was hier zo verdrietig van. Je wilt zo graag een kindje. Waarom is dit zo bij ons? Die vraag ging regelmatig door mijn hoofd. Ik wilde genieten."

Miskraam met 16 weken zwangerschap vlog Celine

1   Miskraam met 16 weken zwangerschap vlog Celine
Blog: "Ik wist gelijk dat ik zwanger was. Ik voelde dat gewoon. De test bevestigde dat. Zeer tof. We hadden het vrij snel aan de familie verteld, met 9 weken. Ik had wel zwangerschapskwaaltjes"

Je reactie op Lekker pijnlijk

Alleen op de knop 'Bericht plaatsen' klikken als je zelf de volledige inhoud hebt geschreven en akkoord gaat met de richtlijnen.