Een miskraam verwerk je op je eigen manier | Zat het nu maar even mee

   Zwanger    Miskraam    Zat het nu maar even mee

blog over zwangerschap en mama zijn

Positivemom   •    3 mei 2019
Ik heb 115 volgers    Volg je mij ook?
Schrijf je nu in
voor onze nieuwsbrief en krijg de mooiste blogs wekelijks in je mail

Een miskraam verwerk je op je eigen manier

De feestdagen stonden voor de deur. Enerzijds brachten ze wat afleiding, anderzijds was ik helemaal niet in feeststemming. Ik was nog volop bezig met het verlies van mijn kind. Voor sommige klinkt dat zeker en vast overdreven. Alsof iets wat nog maar zo klein is als een garnaal, iets niet tastbaar, voor zoveel emotionele last kan zorgen. Ik heb dan ook veel gehuild, gedacht aan waarom dit mis had kunnen gaan.

Laat me wel duidelijk zijn, dat ik respect heb voor ieders manier van omgaan met een miskraam. Na zelf te weten hoe dit voelt, snap ik zeer goed hoe je in deze zwarte put terecht komt. Emotioneel is dit zeker een lastige materie. Ik zat in een soort van rouwperiode.

Ik respecteer ook dat er mensen zijn die hier veel rationeler mee omgaan. Zij zien dit evenzeer als een verlies, maar weten dit (sneller) te plaatsen als iets wat moest gebeuren, iets waar je mee moet leven. Zij zetten dan ook sneller de stap naar verder gaan met het leven. Ieder verwerkt, rouwt en beleeft op zijn eigen manier.

Weer terug aan het werk na de miskraam

Omdat ik als opvoedster aan het werk was en er voor zwangere vrouwen een onmiddellijke werkverwijdering gelde, was ik niet meer aan het werk. Na mijn miskraam ben ik nog even thuis gebleven, omdat ik het allemaal niet meer aankon. Opnieuw starten met werken na de feestdagen, was dan voor mij ook een grote stap. In mijn hoofd had ik al mooi ingepland en gefantaseerd, dat ik pas terug aan het werk zou zijn na de geboorte van mijn kind.

Tegelijkertijd had ik ook wat schrik voor de reacties van mijn collega’s. Ik had helemaal geen zin in medelijden, ook al weet ik zeer goed dat ze dit allemaal goed bedoelden. Ondanks deze angst verliep het opnieuw aan het werk gaan vlotter dan verwacht. Mijn toenmalige collega’s toonden veel begrip en waren een steun. Opnieuw aan de slag gaan was een goede afleiding, een bezigheid waar ik voldoening uithaalde. Doordat dit ook structuur in mijn leven bracht, kon ik het verlies beter verwerken.

Het piekeren nam af, omdat ik hier minder tijd voor had dan voorheen als ik alleen thuis zat. Ik herinner me nog dat ik schrok over het aantal vrouwen in mijn omgeving, die ook ooit een miskraam kregen. Het lijkt alsof het gemakkelijker bespreekbaar is, als je het zelf ooit meemaakte. Natuurlijk besef ik ook dat je hier niet te koop mee loopt. Toch vind ik het jammer dat er weinig over gesproken wordt. Alsof het taboe is, alsof je je aanstelt wanneer je hierover wilt praten. Voor mezelf was het praten hierover met liefhebbende mensen uit mijn omgeving helend.

Plots, 4 maanden later, gebeurde het ondenkbare

Plots, 4 maanden later, gebeurde het ondenkbare. Ik bleek opnieuw zwanger te zijn. Dit had ik niet verwacht. Het was zeer onverwachts, plots en spontaan gebeurd. Natuurlijk was deze zwangerschap meer dan welkom! Ik wist niet welke emoties de bovenhand namen. Ik was verwonderd, verbaasd, blij of eerder ‘terughoudend blij’ en angstig tegelijk.

Ik wist heel goed dat een eenmalige miskraam geen reden was tot paniek, geen reden was tot het opnieuw mislopen van deze zwangerschap. Toch bleef er in mijn achterhoofd een klein stemmetje me toespreken, het stemmetje bracht wat onzekerheid in mijn hoofd. Ik maakte mezelf dan ook wijs dat ik er zelf alles aan moest doen om de zwangerschap intact te houden. En zoals je leest, maakte ik mezelf dat wijs, want een miskraam kan je nooit voorkomen! Twee weken later, werd ik ’s ochtends wakker met erge pijn in de buikstreek.

Meteen merkte ik op dat ik een bloeding had. De bloeding was zeer ernstig, veel heftiger dan de eerste keer dat ik een miskraam kreeg. Dit kon niet veel goed betekenen. In alle paniek, maakte ik meteen een afspraak voor een echo. Tijdens het douchen voelde ik me slap worden, werden de krampen heftiger, kon ik amper op mijn benen staan. Een stormvloed van bloed verliet mijn lichaam, vergezeld met de dode vrucht.

Ben jij geprikkeld om meer te lezen? Blijf dan zeker mijn verhaal volgen. Wordt vervolgd…

Van onze blogger Positivemom

blog over zwangerschap en mama zijn

Positivemom   •   115 volgers   •      Volg je mij ook?
Ik ben blogger bij ikbenZwanger vanaf april 2019

Lees mijn vorige blog: Een kind maken, loslaten en laten gaan
   Volg je mij ook?

(Bijna) zwangere bloggers gezocht

Vind je het leuk om te bloggen? We zoeken weer nieuwe bloggers! Wil je ook bloggen over je kinderwens, zwangerschap, bevalling of baby? Mail ons!

Schrijf je nu gratis in bij ikbenZwanger

Vriendin worden van ikbenZwanger.com! Meld je aan

Informatie over Miskraam en ervaringen

Lekker pijnlijk, is de kinderwens zo groot? Lekker pijnlijk, is de kinderwens zo groot?

Lekker pijnlijk
Blog: "Die middag klap ik dubbel van de pijn. Een pijn die ik eerder ervaren heb: tijdens mijn vorige drie miskramen. De testen waren negatief, maar mijn lichaam was wel degelijk even zwanger."

8 Weken zwanger, ben het kwijt 8 Weken zwanger, ben het kwijt

Ben het kwijt...
Blog: "Gisterenavond constateerde ik na mijn visite aan de toilet bloedverlies. Het was een schok! Alhoewel ik voelde dat er iets niet helemaal klopte, was dit zo teleurstellend."

Alweer 18 weken zwanger na miskraam Alweer 18 weken zwanger na miskraam

Zwanger na miskraam
Blog: "Het is al weer even geleden. In november heb ik een miskraam gehad, na 8 weken zwangerschap. Er gaat vanalles door je heen na een miskraam, maar het enige waar ik aan kon denken was ..."

Hoe voorkom ik een miskraam Hoe voorkom ik een miskraam

Hoe voorkom ik een miskraam?
Je wilt niet dat je zwangerschap eindigt in een spontane abortus oftewel een miskraam. Maar is er iets dat je kunt doen om een miskraam te voorkomen?

Bloedverlies maar toch geen miskraam Bloedverlies maar toch geen miskraam

Bloedverlies geen miskraam
Blog: "Na 2 weken ging het mis, bloedverlies en buikpijn. Het zal toch niet? Angst voor een miskraam. Als moeder in spe voel je dat naadloos aan dat er iets gebeurt in je buik wat niet klopt."

5 tips om een miskraam te verwerken 5 tips om een miskraam te verwerken

Miskraam verwerken
Een miskraam is een ervaring die je nooit koud laat. Het is heel moeilijk om afscheid te nemen van een kindje dat er niet is geweest en je nooit gaat leren kennen.

Verdriet na de miskraam en het een plek geven Verdriet na de miskraam en het een plek geven

Verdriet na miskraam
Blog: "Het enige wat ik nu wilde was rust. Ik was hier zo verdrietig van. Je wilt zo graag een kindje. Waarom is dit zo bij ons? Die vraag ging regelmatig door mijn hoofd. Ik wilde genieten."

Je reactie op Zat het nu maar even mee

Alleen op de knop 'Bericht plaatsen' klikken als je zelf de volledige inhoud hebt geschreven en akkoord gaat met de richtlijnen.

Leuk om te lezen!