Zal het hartje nog wel kloppen?

   Zwanger    Miskraam    Hartje klopt op echo?

Klein vlekje knipperde op de echo

Op de laatste echo zagen we een klein vlekje dat knipperde. Een vervolgafspraak gemaakt voor 2 weken later, dan kunnen we precies zien hoever ik ben. Helemaal gerustgesteld en in de wolken gaan de dagen voorbij. Ik heb zelfs niks meer opgezocht op Google, buiten de uitzetlijst voor baby’s natuurlijk! Twee weken gaan voorbij zonder een enkel probleem.

Donderdag, de dag van de echo. Stiekem weer een stemmetje “Zal het hartje nog wel kloppen?” Snel corrigeer ik mijn gedachte met: “Natuurlijk klopt het hartje!” “Je wordt mama!”

Advertentie

Je lichaam heeft het goed opgelost zo

Niets bleek minder waar… Tijdens de echo zei de verloskundige dat er geen hartactiviteit meer is en dat het vruchtje zeer waarschijnlijk 2 dagen na dat het hartje begon te kloppen, overleden was. “De natuur heeft zijn werk gedaan, je lichaam heeft het goed opgelost zo”, dat zijn de enige twee zinnen die ik heb opgeslagen, nadat ze zei dat onze baby overleden is.

Met tranen over mijn wangen liep ik samen met mijn vriend naar de auto. Van alles raasde door mijn hoofd. Eerst mijn werk bellen dat ik vandaag niet meer in staat ben om te werken. Ze reageert gelukkig erg begripvol en wenst me veel sterkte.

Afspraak maken bij de gynaecoloog voor een curettage

Vervolgens gaat mijn vriend mij rustig uitleggen wat de verloskundige nou eigenlijk allemaal gezegd heeft. “We moeten een afspraak maken bij de gynaecoloog voor een eventuele curettage”, met een korte “Oké” reageer ik. Ik wilde wel meer zeggen, maar ik kon alleen maar huilen…

Huilend bel ik mijn beste vriendin op. Ja natuurlijk leeft ze erg met me mee. Idem dito met mijn moeder. Ook die leeft erg mee. Iedereen trouwens wel, alleen ja… wíj zijn de baby kwijt. Ik weet zelf op dit moment niet hoe ik me moet voelen, laat staan hoe de mensen om me heen moeten weten hoe ik me voel.

Thuis aangekomen, huil ik nog steeds. Mijn lieve vriend belt voor mij naar de gynaecoloog om een afspraak te maken. Vandaag om 15:00 uur. Dat is erg snel ineens, ik weet het. Maar het is goed zo, onze baby leeft niet meer, de baby bevindt zich dood in mijn lijf.

We gaan op bed een serie kijken. Afleiding tot 14:15 uur. Alsof dit allemaal niet erg genoeg was, gaat de deurbel. De postbode komt mijn eerste zwangerschap box afleveren…. Karma? Toeval? In ieder geval kwam het keihard aan!

De gynaecoloog kijkt nog eenmaal naar onze baby

Onderweg naar het ziekenhuis staar ik alleen maar uit het raam, kijkend naar de regen buiten. Na een uur in de wachtruimte te hebben gespendeerd, zijn we eindelijk aan de beurt. De gynaecoloog kijkt nog eenmaal naar onze baby. “Ja, dit is echt niet goed. Verder helemaal geen pijn, geen bloed?” “Nee, geen pijn, geen bloed.” reageer ik. En ik zie hem “Missed Abortion” typen in mijn dossier.

Ik krijg twee opties; wachten tot het vanzelf eruit komt of een curettage. We kiezen voor een curettage. De dokter schrijft het op een blaadje, waarmee we naar een andere route moeten lopen. Laat dit nou net aan de andere kant van het ziekenhuis zijn.

Aanstaande maandag kan ik al terecht, het gebeurt onder algehele narcose, dus er komt heel wat bij kijken. Of ik morgen even terug kan komen om de anesthesie te bespreken. “Ja hoor”, zeg ik zuchtend, met uitpuilende ogen van het huilen. Ze geeft me een hand en zegt “sterkte hè”.

Een rollercoaster aan emoties

Wat een rollercoaster aan emoties. Ik kan alleen maar denken aan onze baby. Hoe ze zou zijn, of ze mijn karakter zou hebben gehad. Ja, ik noem de baby een zij, omdat ik er van overtuigd was dat het een meisje zou worden.

Thuis… open ik de zwangerschapbox, er zit een hangertje in dat bestaat uit twee hartjes die aan elkaar hangen. Ik ga er een kettinkje bij kopen en ik ga het dragen, om nooit meer af te doen.

Onze baby heeft misschien maar 2 dagen ‘geleefd’, maar het was wel onze baby! Papa en mama houden van je baby, ook al zal je het nooit weten.

Advertentie

Van onze blogger Emilie Smolinski

Lees haar vorige blog: Mijn instinct zegt me dat het niet goed zit
Lees het vervolg op deze blog: De curettage ingreep en de nasleep hiervan blog Emilie

forum voor zwangere vrouwen

Emilie Smolinski   •    349 volgers   volg ook Emilie Smolinski
Blogger voor ikbenZwanger vanaf augustus 2017

Iets over mezelf vertellen vind ik zó moeilijk. Geef me 1 onderwerp en ik kan er zonder probleem een heel verhaal van schrijven maar, schrijven over mezelf is heel wat anders..
Desondanks ga ik het toch maar proberen, anders lijkt het net alsof er een totaal vreemd persoon voor jullie aan het schrijven is..
Mijn volledige naam is Emilie Smolinski – van Klaveren, ik ben 27 jaartjes jong en ik ben pas getrouwd met de liefde van mijn leven genaamd Dawid Smolinski. Wij zijn op dit moment in absoluut blije verwachting van ons eerste kindje.

In het dagelijks leven werk ik Fulltime als administratief medewerkster, dat klinkt onwijs saai maar dat is het verre van, geef mij maar een computer, cijfers en wat te archiveren en ik kom mijn dag wel door.
In mijn vrije tijd lees ik graag boeken, zo spannend mogelijk, dat je sneller gaat lezen hoe spannender het wordt, snap je wat ik bedoel?
Waar ik nog meer van houd is wandelen, oneindig wandelen samen met mijn man, vaak rijden we gewoon ergens naartoe en gaan we daar wandelen, rugzakje mee met wat drinken erin en gaan!

Het idee om te gaan bloggen spookt al langer door mijn hoofd, maar tot op heden durfde ik die stap nooit te maken. Mijn man is degene die mij overgehaald heeft om alles online te gaan zetten, dus als het je niet bevalt… is het zijn schuld oké?
Nee zonder gein, ik stort mijn hart en ziel online op het internet en je weet wat ze zeggen: “Internet is forever”.
Ik hoop dat het jullie pakt en dat jullie mij lekker blijven volgen! Heel veel liefs Emilie

Alle blogs van Emilie Smolinski

Wil je ook bloggen bij ikbenZwanger.com over je zwangerschap, bevalling of baby?

Schrijf je nu gratis in bij ikbenZwanger.com

Vriendin worden van ikbenZwanger.com! Meld je aan

Informatie over miskraam en ervaringen

5 tips om een miskraam te verwerken

5 tips om een miskraam te verwerken
Een miskraam is een ervaring die je nooit koud laat. Het is heel moeilijk om afscheid te nemen van een kindje dat er niet is geweest en je nooit gaat leren kennen.

Bloedverlies hebt tijdens de eerste zwangerschapsweken

Bloedverlies hebt tijdens de eerste zwangerschapsweken
Bloedverlies tijdens het eerste trimester van je zwangerschap kan voor angst en onrust zorgen. Gaat alles nog goed met je baby? En misschien ben je bang voor een miskraam.

Is het toch een miskraam? Blog van Chantal

Is het toch een miskraam? Blog van Chantal
Dit is niet goed. Ik was er ook echt niet lekker van. Ik dacht direct aan een miskraam. Ik belde met de gynaecoloog en ik kreeg per direct een echo. Ik had inderdaad een miskraam gehad.

Leuk om te lezen

Anderen lezen nu ook

Zwanger worden na een miskraam blog

Zwanger worden na een miskraam blog
Na de miskraam was ik nog niet ongesteld geworden. Toen de zwangerschap symptomen duidelijker werden deed ik een zwangerschapstest. En wat denk je?

Zwanger van tweeling of miskraam op komst?

Zwanger van tweeling of miskraam op komst?
Ik ben mezelf gek aan het maken. Vorige week maandag had ik bloed laten trekken en dinsdag wist ik de uitslag. En die was zwanger. Dolblij waren we. Maar woensdag kreeg ik bruinverlies

Bloedverlies hebt tijdens de eerste zwangerschapsweken

Bloedverlies hebt tijdens de eerste zwangerschapsweken
Bloedverlies tijdens het eerste trimester van je zwangerschap kan voor angst en onrust zorgen. Gaat alles nog goed met je baby? En misschien ben je bang voor een miskraam.

Je reactie op Hartje klopt op echo?

Alleen op de knop 'Bericht plaatsen' klikken als je zelf de volledige inhoud hebt geschreven en akkoord gaat met de richtlijnen.