'Achter gesloten deuren' mijn miskraam verwerken

   Zwanger    Miskraam    Achter gesloten deuren

'Achter gesloten deuren' mijn miskraam verwerken

Eenmaal aan het werk. Druk, druk, druk… Al snel is alles ‘normaal’ in iedereen zijn ogen, de eerste dagen wordt er nog over gepraat, daarna wordt het alsof het nooit gebeurd was. Niet dat het erg is, ik wilde er helemaal niet meer over praten. Elke ochtend stond ik op om naar het werk te gaan, ik veegde mijn tranen weg maar mijn ogen bleven dik. In de loop van de ochtend trokken die pas bij.

Overdag op het werk, met afleiding, ging het wel… soms, oké, misschien is ‘vaak’ een beter woord dan ‘soms’, veegde ik nog een paar tranen weg stiekem op de WC. Mijn leidinggevende vroeg vaak hoe het met mij ging en ik antwoordde haar altijd met “het gaat goed hoor”.

Eindelijk 17:00… Hup in snelle pas naar mijn auto, eindelijk alleen… eindelijk hard huilen, dus dat deed ik dan ook. Thuis aangekomen sloeg ik de voordeur dicht, zakte door mijn knieën en huilde daar nog even door. Ik veegde mijn tranen weg en gooide wat water over mijn gezicht. Volgende stap: Eten koken, het is 17:30u… vriendlief is over 3 kwartier thuis.

Advertentie

Hoe was je dag?

Hoe was je dag?” is de standaard vraag die wij elkaar elke dag stellen, die elk koppel aan elkaar stelt volgens mij. Ik antwoordde meestal met: “Same old, same old” (voor de mensen onder ons die het interesseert is het een Engelse uitspraak die vertaald wordt als; “Niks bijzonders, zelfde als altijd…”)

Dan ging vriendlief vertellen hoe zijn dag was… niet omdat hij niet in mij geïnteresseerd was, maar ik denk meer, omdat hij ook niet wist hoe daarop te reageren. Hij weet tenslotte als geen ander dat je mij met rust moet laten als ik verdriet heb… dus in zoverre deed hij dat ook.

‘s Avonds had ik min of meer mijn moment van rust, ik had afleiding… Totdat ik weer alleen onder de douche stond of in bed lag in het donker. Dan liepen de tranen weer over mijn wangen en huilde ik mezelf in slaap.

Het opkroppen van mijn verdriet ging zijn tol eisent

Op een gegeven moment bleken al mijn dagen er zo uit te zien. Er kwam geen eind aan mijn verdriet, maar niemand van de buitenwereld had het door… want zo ben ik, altijd aan het lachen,  altijd in voor een grapje en ik ga nooit gezelligheid uit de weg. Voor de buitenwereld bleef ik hetzelfde, maar vanbinnen was ik aan het schreeuwen, aan het huilen en was ik gewoonweg gebroken.

Mijn verdriet, sterker nog… het opkroppen van mijn verdriet ging zijn tol eisen, ik maakte fouten op mijn werk, ik was thuis niet meer te genieten en had nergens meer zin in. Mijn vriend stelde voor om eens met iemand te gaan praten… “Ik? Met een zielenknijper gaan praten?” Ik zag het totaal niet zitten, want, zo ben ik toch helemaal niet?! Toch kwam ik dagen later tot de beslissing, nadat we onze zoveelste discussie hadden gehad, dat het misschien toch beter was om met iemand te gaan praten. De volgende ochtend belde ik vol goede moed de huisarts op. Ik kon al vrij snel terecht bij de praktijk ondersteunde psycholoog.

Na 4 ‘sessies’ in 8 weken zei de psycholoog tegen mij dat als ik haar hulp nog een keer nodig had, haar altijd mocht bellen. In 4 keer een uurtje was alles besproken, al mijn verdriet op tafel gegooid, ik kon ook echt zeggen dat ik mij beter voelde, een plekje gegeven had ik het nog niet helemaal… maar ik kon er in ieder geval over praten zonder in tranen uit te barsten.

Tussen het verdriet door trouwen

Het was ondertussen alweer januari. Al de feestdagen waren voorbij en nog maar 1,5 maand tot onze bruiloft! Ik zou Emilie niet zijn als ik alles nog niet geregeld had. Tussen al het verdriet en pijn door had ik toch in een zeer korte tijd een mooie locatie, lekker restaurant, bruidsjurk (en natuurlijk mijn vriendlief een mooi pak), boeket, naamkaartjes voor op tafel geregeld en zelfs de bedankjes zelf gemaakt.

Halverwege de maand januari kreeg ik een e-mail van de bruidsambtenaar of ik en mijn toekomstige man een verhaal willen schrijven over elkaar. Er mocht van alles in staan; hoe we elkaar ontmoet hebben, wat we leuk aan elkaar vinden, wat we meegemaakt hebben, noem het maar op…

Uh ja, nou dat mijn vriend een man van weinig woorden is, had ik al verteld hè?” O, wat vond hij het moeilijk om op papier te zetten wat hij geweldig vond aan mij. Je kan het opvatten als belediging, maar dat deed ik niet hoor!

Hieronder mogen jullie een stukje lezen dat ik over mijn vent geschreven heb. Het is in een mooi verhaal verwerkt op de dag zelf.

Echt het aller-leukste vind ik aan hem/ons dat we zo kinderachtig, speels Engels met elkaar praten… We praten het overal, bij onze ouders, in de supermarkt, midden op het terras. Ons koosnaampje voor elkaar is dan ook “Honey”. Moet je voorstellen dat hij aan de andere kant van de winkel staat en ik hem iets wil laten zien;  “HONEEEEYY” klinkt het dan…Geweldig toch?!

Zo, ik heb binnen een uur mijn verhaal geschreven en nu kon het aftellen voor onze bruiloft echt beginnen. Met mijn hoofd nog bij onze baby en het verdriet wat er nog steeds was, maar niet meer op de voorgrond lag. Zou ik het hebben verwerkt of weg hebben gestopt in een kamertje achter een gesloten deur?

Van onze blogger Emilie Smolinski

Lees haar vorige blog: De curettage ingreep en de nasleep hiervan blog Emilie
Lees het vervolg op deze blog: Niet zwanger naar een kindvriendelijk droomhuis verhuizen

forum voor zwangere vrouwen

Emilie Smolinski   •    352 volgers   volg ook Emilie Smolinski
Blogger voor ikbenZwanger vanaf augustus 2017

Iets over mezelf vertellen vind ik zó moeilijk. Geef me 1 onderwerp en ik kan er zonder probleem een heel verhaal van schrijven maar, schrijven over mezelf is heel wat anders..
Desondanks ga ik het toch maar proberen, anders lijkt het net alsof er een totaal vreemd persoon voor jullie aan het schrijven is..
Mijn volledige naam is Emilie Smolinski – van Klaveren, ik ben 27 jaartjes jong en ik ben pas getrouwd met de liefde van mijn leven genaamd Dawid Smolinski. Wij zijn op dit moment in absoluut blije verwachting van ons eerste kindje.

In het dagelijks leven werk ik Fulltime als administratief medewerkster, dat klinkt onwijs saai maar dat is het verre van, geef mij maar een computer, cijfers en wat te archiveren en ik kom mijn dag wel door.
In mijn vrije tijd lees ik graag boeken, zo spannend mogelijk, dat je sneller gaat lezen hoe spannender het wordt, snap je wat ik bedoel?
Waar ik nog meer van houd is wandelen, oneindig wandelen samen met mijn man, vaak rijden we gewoon ergens naartoe en gaan we daar wandelen, rugzakje mee met wat drinken erin en gaan!

Het idee om te gaan bloggen spookt al langer door mijn hoofd, maar tot op heden durfde ik die stap nooit te maken. Mijn man is degene die mij overgehaald heeft om alles online te gaan zetten, dus als het je niet bevalt… is het zijn schuld oké?
Nee zonder gein, ik stort mijn hart en ziel online op het internet en je weet wat ze zeggen: “Internet is forever”.
Ik hoop dat het jullie pakt en dat jullie mij lekker blijven volgen! Heel veel liefs Emilie

Alle blogs van Emilie Smolinski

We zoeken weer nieuwe bloggers! Wil je ook bloggen over je zwangerschap, bevalling of baby?

Artikel gelezen en nu?

Meer informatie over miskraam en ervaringen

Smoesjes tot je HET mag vertellen met 10 weken

Smoesjes tot je HET mag vertellen met 10 weken
Blog: "Bij mij is ingeprent dat je tot drie maanden niets zegt. Geheel in lijn met de ‘oude’ maatschappelijke norm die anno 2016 nog steeds als richtlijn geldt. Wanneer gaan we HET vertellen?"

Bloedverlies hebt tijdens de eerste zwangerschapsweken

Bloedverlies hebt tijdens de eerste zwangerschapsweken
Bloedverlies tijdens het eerste trimester van je zwangerschap kan voor angst en onrust zorgen. Gaat alles nog goed met je baby? En misschien ben je bang voor een miskraam.

Is het toch een miskraam? Blog van Chantal

Is het toch een miskraam? Blog van Chantal
Blog: "Dit is niet goed. Ik was er ook echt niet lekker van. Ik dacht direct aan een miskraam. Ik belde met de gynaecoloog en ik kreeg per direct een echo. Ik had inderdaad een miskraam gehad."

Mijn instinct zegt me dat het niet goed zit

Mijn instinct zegt me dat het niet goed zit
Blog: "Je kunt het instinct noemen of overbezorgd, maar ik wist dat er iets niet goed was. Ondertussen op mijn werk, maakte ik me ernstige zorgen. Zou het niet goed zijn? Stel ik me aan?"

Zwanger worden stap 1 is afvallen, mama van 3 sterrenkindjes

1   Zwanger worden stap 1 is afvallen, mama van 3 sterrenkindjes
Blog: "Toen ik 2,5 jaar geleden stopte met de pil hoopte ik snel zwanger te worden. Maar ja, ik woog toen bijna 130 kg en tsja… dan is zwanger worden zeker geen vanzelfsprekendheid."

Wat is een miskraam?

Wat is een miskraam?
Men spreekt van een miskraam wanneer voor de 16e week de vrucht spontaan geboren wordt. Dit noemt men daarom ook wel een spontane abortus. Een miskraam ontstaat in 95% van de gevallen d

Zwanger van tweeling of miskraam op komst?

Zwanger van tweeling of miskraam op komst?
Blog: " Ik ben mezelf gek aan het maken. Vorige week maandag had ik bloed laten trekken en dinsdag wist ik de uitslag. En die was zwanger. Dolblij waren we. Maar woensdag kreeg ik bruinverlies"

Meer informatie over werk en ervaringen

Kolven op het werk

Kolven op het werk
Je geeft borstvoeding en je bent van plan dat zo lang mogelijk te doen. Dan moet je weer naar je werk. Je gaat kolven. Werkt je bedrijf hieraan mee? Deel je ervaring met ons.

Blog Roosje 12 weken zwanger

Blog Roosje 12 weken zwanger
Blog: "Wist niet dat je zo moe kon zijn de eerste periode van je zwangerschap. Als het bedtijd was voor de kleine ging ik ook languit op de bank en daarna door naar bed."

Hoe werkt borstvoeding?

Hoe werkt borstvoeding?
In je borst zitten 15 a 20 melkkanaaltjes die uitmonden in de tepel. Rondom die melkkanaaltjes liggen de melkklieren in trosjes, achter in de borst.

Werken tijdens je zwangerschap

2   Werken tijdens je zwangerschap
Je bent zwanger en wil het aan iedereen vertellen, maar je werkgever moet nog op de hoogte worden gesteld. Wanneer vertel je op je werk dat je zwanger bent?

Zwanger en bewust werkloos

Zwanger en bewust werkloos
Wat als je zwanger en werkloos bent? Patricia (28) vertelt: "Als ik ga werken ga ik er geen cent op vooruit!"

Straling op het werk en zwanger worden

Straling op het werk en zwanger worden
Blog: "Voorlopig even geen rontgenfotos meer voor mij. Tenminste, in de weken na mijn eisprong en tot ik een zwangerschapstest heb gedaan. Andere werkzaamheden kunnen kan ik gewoon doen."

Zwangerschapsverlof jezelf verwennen

Zwangerschapsverlof jezelf verwennen
Blog: "Werk zo lang mogelijk door, als het even lukt tot aan die verplichte vier weken grens. Dan heb je daarna lekker veel tijd samen met je meisje. De adviezen zijn klip en klaar."

Leuk om verder te lezen

Anderen lezen nu ook

Goede moed na mijn miskraam

Goede moed na mijn miskraam
Ik begon ineens te twijfelen of ik eigenlijk nog wel kinderen kon krijgen. Gelukkig stelde de gynaecoloog me gerust, en liet ze me weten dat een miskraam heel vaak voorkomt.

Van de een op de andere dag veranderde ons hele leven

Van de een op de andere dag veranderde ons hele leven
Angst en vrees nemen mijn totale leven over. Eerst in het ziekenhuis, daarna thuismonitoring en vervolgens weer in het ziekenhuis, ik werd er gek van. Ik zat er doorheen.

Slecht nieuws na onzekerheid, er is geen kindje

Slecht nieuws na onzekerheid, er is geen kindje
Aan het lange wachten en een week vol onzekerheid is nu dan een eind gekomen. Er zit definitief geen kindje in mijn vruchtzak en dus echt alleen een windei.

Zwanger worden stap 1 is afvallen, mama van 3 sterrenkindjes

1   Zwanger worden stap 1 is afvallen, mama van 3 sterrenkindjes
Toen ik 2,5 jaar geleden stopte met de pil hoopte ik snel zwanger te worden. Maar ja, ik woog toen bijna 130 kg en tsja… dan is zwanger worden zeker geen vanzelfsprekendheid.

Wij zijn zwanger! Maar niet voor lang... blog Charlotte

Wij zijn zwanger! Maar niet voor lang... blog Charlotte
Moeten we ons geheim echt delen? Ik wil dit niet! Eerste maakte ik een afspraak bij de vroedvrouw. 26 mei mochten we ons kindje voor de eerste keer bewonderen. Wat duurde dit nog lang

Een onverwachte miskraam

Een onverwachte miskraam
We barsten in tranen uit. Zo onwerkelijk de positieve test was, nog onwerkelijker is het nieuws dat de zwangerschap zich aan het afbreken is. Leeg van binnen stap ik toch maar in bed.

Alweer 18 weken zwanger na miskraam

Alweer 18 weken zwanger na miskraam
Het is al weer even geleden. In november heb ik een miskraam gehad, na 8 weken zwangerschap. Er gaat vanalles door je heen na een miskraam, maar het enige waar ik aan kon denken was ...

Je reactie op Achter gesloten deuren

Alleen op de knop 'Bericht plaatsen' klikken als je zelf de volledige inhoud hebt geschreven en akkoord gaat met de richtlijnen.