Niet zwangere vrouwen testen niet positief, toch?

   Zwanger    Blogs net zwanger    Zijn dit 1 of 2 streepjes?

Vol ongeloof kijk ik naar de eerste zwangerschapstest

Met trillende handen pak ik het witte staafje van de tafel, zijn drie minuten zijn op... En zie ik daar nu een lichte streep? Nee, dat kan niet. Mijn grootste vriend van de afgelopen dagen, Google, vertelt me dat sommige testen een droogstreep hebben. Dat zal het zijn!

Zondagochtend, half 9, ik maak mijn vriend wakker, want mijn ogen bedonderen mij. Zoals ik de afgelopen dagen ook al denk dat mijn lijf mij bedondert. Pas vrijdag hoef ik ongesteld te worden, dus het kan niet zo zijn dat de witte staaf nu al twee roze streepjes laat zien. En daarbij, hoe groot is de kans? We hebben het één keer onveilig gedaan. Mijn geest is er van overtuigd dat mijn lijf me bedondert.

Met ongeduld wacht ik tot mijn vriend ons bed heeft verlaten en zich door zijn ochtendritueel heen sleept. Zondagochtend, dus het gaat allemaal wat langzamer vandaag. Maar ik kan het niet laten en stoor hem in zijn ochtendritueel, kijk jij eens?

Ik voel het, mijn lijf voelt niet langer alleen van mij

Gelukkig hebben we het gesprek vrijdag al gehad, minder gelukkig is dat we vrijdag hebben afgesproken dat we sowieso tot woensdag zouden wachten. Maar ik voel het, ik ken mijn lijf toch het beste, het voelt niet langer alleen van mij. Alsof ik moet delen wie ik ben, wat ik ben, de controle ben ik kwijt, mijn energie is niet hetzelfde als een paar weken geleden. De controle raak ik kwijt, mijn eetlust verdwijnt en mijn favoriete snacks houd ik niet meer binnen. Ik weet het voor de 70% zeker, toch? Of is het mijn lijf die mijn geest bedondert, of mijn geest die mijn lijf bedondert. Ik denk het zeker te weten, maar ben toch onzeker, want hoe kan ik weten hoe het voelt om zwanger te zijn?

Toch zijn we vrijdag het gesprek aangegaan, want ook mijn vriend vangt signalen op. Onze grote vriend Google heeft ons verteld dat het geen zin heeft om meer dan 4 dagen voor de dag van ongesteldheid te testen, want dan is de HCG waarde te laag. Eigenlijk geeft Google het advies om pas op of na de dag van ongesteldheid te testen. Maar toch, ik weet het zeker en deze test moet ons laten zien dat mijn lijf en geest me niet bedonderen en kom nou? Ik zal mijn leven moeten aanpassen, stoppen met roken, met gewoontes die voor een ongeboren niet goed zijn. Mijn ervaring vertelt me dat ik dat niet zo 1-2-3 allemaal aan de kant leg.. Niet zonder bewijs.

Kijk jij eens naar de zwangerschapstest? Zijn dit 1 of 2 streepjes?

Kijk jij eens? Zie ik nu 2 streepjes, of zie ik 1 streepje? Met zijn ogen nog half open bekijkt hij het witte staafje.. Hij weet het ook niet, maar waarom heb ik nu al getest? We krijgen er bijna ruzie om en als we later het gordijn open slaan valt het licht er op. En dan valt het op, het zijn echt twee streepjes. Toch? Maar toch blijft daar het idee van de droogstrip, want ook mijn vriend heeft Google ontdekt, nee, deze test zegt nog niets besluiten we. Google adviseert om over twee dagen nog een keer te testen.

En zo gaat dit ritueel voor de komende dagen door, want ik ben te ongeduldig om twee dagen te wachten. Dus braaf plas ik elke ochtend in een bakje, braaf wacht ik 3 minuten, ik plan het in bij mijn ochtendritueel. Elke ochtend voor de komende 4 dagen en op de 5e dag kunnen we niet langer ontkennen dat er wel degelijke 2 strepen op de test verschijnen. De chaos en het onweer in mijn hoofd ziet hier groen licht om los te barsten, want dit is niet wat we hadden afgesproken.

Niet zwangere vrouwen testen niet positief, toch?

Mijn hoofd wordt een warboel van chaos en tegenstrijdigheden. Laat ik voorop stellen dat ik blij ben! We hebben het er al jaren over en al jaren overheerst de angst van de vraag 'Wat als het er voor ons niet in zit?' en hier blijkt het tegendeel (toch?), anderzijds voelt het zo pril. Het is donderdag, ik kan de komende dagen nog ongesteld worden.

Ondanks dat internet me vertelt dat niet zwangere vrouwen niet positief testen, twijfel ik aan zijn woorden. En we hebben een kleine twee weken anders afgesproken, we zouden wachten! Zo goed heb ik de afgelopen tijd niet voor mezelf gezorgd, hoe kan zo'n ongeboren kindje daarin overleven?

Het voelt oneerlijk en als een zegen tegelijkertijd. Als ik wil klagen over mijn eigen onweer, sta ik stil bij alle stellen voor wie het anders is en ik voel me ondankbaar. Ik mag niet klagen, want wie ben ik. De afgelopen jaren heb ik gedronken, ik heb drugs gebruikt, bij tijd en wijlen haalde ik meer afhaal dan dat ik kookte en ik rookte. Och, wat rookte ik veel, toch echt wel een pakje per dag. Dus nee, ik mag niet klagen. Want als een kleine hierin kan ontstaan, moet het wel een vechter zijn.

Maar na ons gesprek van 2 weken geleden had ik niet verwacht dat ik mijn leven nu al om moet gooien, dat ik me nu al klaar moet stomen voor een zwangerschap. Na 24 uur ben ik mijn onweer zat en kan ik het nog niet geloven. Wederom hobbel ik naar de drogist en haal ik een zwangerschapstest, een andere dan ik de afgelopen dagen heb gebruikt. Ik loop weer naar huis en in plaats van 's ochtends besluit ik 's middags te testen.

De zwangerschapstest is heel duidelijk, ik kan er niet meer omheen

Voor deze test moet ik 5 minuten wachten, maar nog voor de timer de 3e minuut aftikt verschijnt er in het venster een kruis. Met lichte paniek bekijk ik de gebruiksaanwijzing, een kruis, dan ben ik zwanger. Mijn onweer vervolgt, hoe gaan we dit regelen?

Binnenkort wordt ons huis opgeleverd, dan kan ik niet klussen. Hoe ga ik dit doen in het huis van mijn schoonmoeder? Zoveel vragen, zo weinig antwoorden. En blijheid is op dit moment ver te zoeken.

Weer het schuldgevoel naar andere stellen toe, het gevoel van ondankbaarheid. Want ik heb een wonder in mijn buik, ons wonder, ons kind. Ongeloof blijft overheersen, duizend-en-een emoties schieten door mijn hoofd en voor het eerst sinds maanden zit ik letterlijk huilend op de grond.

Als een kind wieg ik mezelf heen en weer en wacht ik tot de tranen afnemen, tot het ademhappen afneemt en ik mezelf weer iets meer onder controle heb. Dit had ik niet verwacht, zo had ik het niet in gedachten. ‘Had je maar moeten nadenken, jullie waren er zelf bij. Dit is wat je wilde, je wilde toch moeder worden, je wilde jullie kind toch dragen. Nee, je kan niet klussen met een dikke buik.’

Ik voel me schuldig en bezwaard

Het wordt niet lastig om dit geheim te houden, want de 4 weken die volgen ben ik volop bezig om mezelf, Haar en ons maanzaadje een plekje te geven. Ik probeer vrede met mezelf te krijgen en mezelf te vergeven voor de ondankbare gedachten. Ik trek me terug en zonder me af van ieder die me lief is. Mijn vriend, schoonmoeder en een goede vriendin weten het. Alleen mijn vriend kent de strijd in mijn hoofd, want ik voel me schuldig naar hen die het niet zo gegeven is, aan hen die al jaren strijden voor hun kind. Ik voel me ondankbaar naar het wonder in mijn buik. Maar ik zit ook vol met vragen, ik voel me toch nog niet klaar voor deze opgave. Deze unieke prachtige opgave.

Afgelopen donderdag was het zover, toen hadden we de eerste afspraak bij de verloskundige. Mijn hoofd bevindt zich nog steeds in een achtbaan van emoties, de ene dag voel ik me rondom gelukkig, de andere dag ben ik extreem verdrietig. Alsof ik al weken hang in de dagen voor mijn menstruatie, ik ben vermoeid en het sloopt me.

Jij sloopt me, niet langer bepaal ik en wat kan ik daar slecht tegen. Niet langer kan ik meer dan 6 uur slapen per nacht, wat wordt ik daar sacherijnig van. Jij bepaalt wanneer ik eet, slaap, zit of wandel. Wanneer ik energie heb om te koken of om lichte werkzaamheden te doen op ons bouwproject, jij bepaalt mijn leven. En daar baal ik van. Want ik ben nu eenmaal zelfstandig en bepaal alles zelf, maar niet langer...

Ik voel me schuldig en bezwaard als ik daarover mopper, want ik mag niet mopperen. Ik durf ook bijna niet te mopperen en doe dit enkel in zeer vertrouwelijke kring (lees, mijn vriend). Ik ben me bewust van ons geluk van dit wonder, het gemak waarin onze Blonde is ontstaan. Ik voel me angstig als ik denk dat het de komende weken nog wel mis kan gaan, want ik heb gemopperd.

Jij bent nu het allerbelangrijkste

Afgelopen donderdag hebben we je gezien, je zit veilig in mijn eigen gecreëerde veilige onderkomen. Van de verloskundige begreep ik dat je goed groeit en mooi op schema ligt. Als alles goed gaat mogen we je eind januari verwelkomen in ons leven. Al mijn schuldgevoel, mijn klaagzang en ondankbaarheid verdween op het moment dat ik jouw hartje zag bewegen. Alle strijd van de afgelopen weken lijkt overbodig, want voor nu ben jij het allerbelangrijkste.

Ik moet ermee leven dat ik mijn lijf moet delen, dat ik mijn energie niet langer alleen op mag maken en dat ruim de helft van mijn eten naar jou toegaat. Ik moet er acceptatie in vinden dat ik geen controle meer heb over mijn dagen, dat ik geen planning erop na kan houden. Nog 3 weken en ik mag je wereldkundig maken, ik kan niet wachten!

Van onze blogger Blonde

Lees haar vorige blog: Praktijk versus Gevoel, kinderwens uitstellen of toch... ?
Volg Blonde en lees het vervolg op deze blog volgende week …

forum voor zwangere vrouwen

Blonde   •    174 volgers   volg ook Blonde
Blogger voor ikbenZwanger vanaf mei 2018

Alle blogs van Blonde

We zoeken weer nieuwe bloggers! Wil je ook bloggen over je zwangerschap, bevalling of baby?

Artikel gelezen en nu?

Blogs over net zwanger zijn

yourappic

Appic Moments om nooit meer te vergeten
Het eerste jaar met je baby vliegt om en je denkt dat je alles onthoudt, maar achteraf ben je zoveel prachtige momenten met je baby vergeten die nooit meer terug te halen zijn... Leg ze nu digitaal vast! De YourAppic app helpt je

Nakomertje, wat gaan anderen ervan vinden?

2   Nakomertje, wat gaan anderen ervan vinden?
Ik wist even niet wat ik moest voelen toen de test meteen twee dikke strepen gaf, ik geloofde het bijna niet. En nu ben ik vreselijk onzeker ineens. Ben ik toch eigenlijk niet te oud?

Huh, ik ben zwanger?!

Huh, ik ben zwanger?!
Zwanger 1-2 weken, stond er op het schermpje. Ik was PERPLEX. Wij gingen ervan uit dat het deze keer niet was gelukt, omdat wij geen positieve ovulatietest hebben gehad.

Roulette: het begin van het verhaal over de blonde

Roulette: het begin van het verhaal over de blonde
Roulette… Wat een begin van een verhaal, zijn of haar verhaal. Een verhaal wat we misschien ook wel nooit mogen vertellen, wat dachten wij wel niet! Maar wat een geluk, een wonder.

Soms loopt niet alles van een leien dakje

Soms loopt niet alles van een leien dakje
Deze zwangerschap was een volledige surprise en zeer onverwacht. Zowel voor mezelf als voor de papa. De vader en ik hadden namelijk ook niet echt de meest serieuze relatie.

Dus ... Ik ben zwanger! blog Joyce uit Curacau

Dus ... Ik ben zwanger! blog Joyce uit Curacau
Ik ben zwanger! Telkens als ik die woorden uitspreek of typ, komt het nog steeds niet helemaal bij me binnen.

Ben ik zwanger? Menstruatie of innestelingsbloeding?

Ben ik zwanger? Menstruatie of innestelingsbloeding?
Ik weet dat het bijna niet kan, aangezien ik wel ongesteld ben geweest, maar zou het kunnen dat ik ondanks de bloeding toch zwanger zou kunnen zijn? Ik had dit gevoel wel voordat ik ong

3 weken zwanger, ik wist het: ik ben zwanger

3 weken zwanger, ik wist het: ik ben zwanger
Het welbekende streepje kwam al snel te voorschijn. OMG! Zo veel zenuwen, zo veel vragen en zo'n bizar gevoel... alles zal vanaf nu anders zijn, ik ga mama worden.

8 weken zwanger en nog steeds geen kwaaltjes

8 weken zwanger en nog steeds geen kwaaltjes
Vandaag start ik in mijn 8ste week van mijn zwangerschap en ik voel me kiplekker. Het enige kwaaltje waarover ik dan kan spreken, zijn mijn gevoelige borsten. Die zijn aan het groeien!

Niet te geloven: ik ben zwanger!

Niet te geloven: ik ben zwanger!
Na de eerste keer was het al raak! Natuurlijk niet te geloven. Dat hadden we absoluut niet verwacht, zo snel. We waren echt helemaal blij, we worden een gezinnetje met 2 kinderen.

18 jaar en zwanger midden in de examens

18 jaar en zwanger midden in de examens
10 min later voelde ik de grond onder mijn voeten wegzinken. Het resultaat van de zwangerschapstest was positief! Ik dacht bij mezelf: Dit kan toch niet? Hoe kan dit nu?

Gelukkig en toch mist er iets (of iemand)

Gelukkig en toch mist er iets (of iemand)
Sinds ik mijn nieuwe vriend in mijn leven heb, zijn we samen met de kinderen (13 en 16) erg gelukkig. Toch mist er iets. Een baby. We willen nog een kindje ...

De eerste belangrijke afspraken - gaan we het al vertellen?

De eerste belangrijke afspraken - gaan we het al vertellen?
Die avond hadden we een afspraak met Moeders voor Moeders en ook het eerste bezoek bij de verloskundige. Mijn ouders kwamen... zullen we wachten met vertellen tot de echo is geweest?

Deze keer gaat de zwangerschap goed

Deze keer gaat de zwangerschap goed
We zijn inmiddels een maandje zwanger. Ik merk aan kleine dingetjes dat dit anders is dan de vorige keer. Ondanks dat ik het extra spannend vind, heb ik er deze keer wel het vertrouwen.

Zwanger na een donornier

Zwanger na een donornier
Eerst moest men zeker weten dat mijn donornier goed zou blijven op de nieuwe medicijnen. Daarna mocht ik zwanger worden. Nog geen maand later was ik zwanger!

Je reactie op Zijn dit 1 of 2 streepjes?

Alleen op de knop 'Bericht plaatsen' klikken als je zelf de volledige inhoud hebt geschreven en akkoord gaat met de richtlijnen.