De curretage bij de mola zwangerschap - deel 7

   Zwanger    Miskraam    Mola zwangerschap 7

blog over zwangerschap en mama zijn

Lies   •   20 december 2018
Ik heb 750 volgers    Volg je mij ook?
Schrijf je nu in
voor onze nieuwsbrief en krijg de mooiste blogs wekelijks in je mail

Ik besefte dat ik in het ziekenhuis was

Lies neemt je mee in haar verhaal hoe haar Mola zwangerschap is verlopen. Lees de eerdere delen en volg Lies om de volgende delen in je mail te ontvangen.

Deel 7: Wat voelde mijn hoofd zwaar zeg. Ik hoorde allemaal geluiden, maar kon ze niet plaatsen. Ik weet nog dat ik met mijn hoofd heen en weer draaide en moest hoesten. In de verte hoorde ik mijn naam, maar waarom zeiden ze mijn naam? Uiteindelijk had ik de kracht om mijn ogen te openen.

Ik moest even goed kijken waar ik was en besefte toen dat ik in het ziekenhuis was. Ze vertelde me dat de curettage klaar was en dat ik nog even mocht slapen. Dat liet ik me geen twee keer vertellen en viel gelijk weer in slaap en werd vrij snel daarna weer wakker. Ineens moest ik huilen en de recoveryverpleegkundige kwam naar me toe en vroeg of het ging. Ik vertelde haar dat ik altijd na een narcose moest huilen, maar diep van binnen wist ik ook wel dat alle spanningen er even uitkwamen.

Na het huilen waren mijn ogen nog zwaarder en viel ik weer in slaap. De recoveryverpleegkundige maakte me wakker om te vertellen dat ik naar de afdeling werd gebracht. Eenmaal op de afdeling was daar gelukkig mijn man weer. Wat was ik blij om hem weer te zien en na een kus en een knuffel werden de algemene controles uitgevoerd.

Met mijn man besprak ik wat er allemaal was gebeurd en hield stevig zijn hand vast. Toen ben ik weer in slaap gevallen en steeds als mijn man mijn hand wilde loslaten bleek ik hem nog steviger vast te pakken. Na een half uurtje was ik al niet zo slaperig meer en mocht ik wat eten. Mijn voorkeur ging uit naar een beetje vla, want ik had geen honger.

Na de curettage zo snel mogelijk naar huis toe

Een vriendin die werkt in het ziekenhuis kwam even kijken hoe het ging. Ik merkte aan mezelf dat ik ook opgelucht was dat het nu uit mijn lichaam was en de curettage voorbij was. Na een poosje ben ik naar de wc gewaggeld en heb ik mij, met behulp van mijn man, weer aangekleed. Wat was ik nog moe, maar wat wilde ik graag naar huis.

Omdat ik op de dagbehandeling lag en het vrijdag was mocht ik ook naar huis, want ja als je de laatste patiënt bent is het wel fijn als je zo snel mogelijk naar huis gaat. Eerlijk gezegd weet ik niet zo goed meer hoe we thuis zijn gekomen. Ik kan me herinneren dat ik in de rolstoel naar de hoofdingang ben geduwd door mijn man. Mijn man heeft de auto gehaald en ik ben zelf naar de auto gestrompeld, mijn man was daar niet zo blij mee, maar hij weet ook hoe eigenwijs ik ben.

Eenmaal thuis ben ik toch maar naar bed gegaan en ben ik in slaap gevallen. Na een uur werd ik verdrietig wakker en ben toen naar mijn man gegaan die beneden was. Hij keek me bezorgd aan en zei gefrustreerd dat hij nog zo had gezegd dat ik moest roepen als ik wakker was en hij dan met me mee naar beneden liep. Ik waggelde naar de bank en plofte in zijn armen neer.

Pfff, misschien viel de curettage toch wel beetje tegen (dit zeggende na vier uur). Vrienden van ons hadden voor eten gezorgd en kwamen dit brengen. Was toch wel erg fijn om wat te eten, we keken nog wat tv en ben toen op tijd naar bed gegaan. Eindelijk, eindelijk deze dag is voorbij, stap 1 is gezet, nu snel weer opknappen en kan ik weer verder met mijn leven waar ik gebleven ben, althans dat dacht ik...

Van onze blogger Lies

blog over zwangerschap en mama zijn

Lies   •   750 volgers   •      Volg je mij ook?
Ik ben blogger bij ikbenZwanger vanaf oktober 2018

Mijn naam is Joliza en ben 25 jaar oud. Al twee en half jaar getrouwd met mijn man. In juli 2018 waren we in blijde verwachting van ons eerste kindje, ons geluk kon niet meer op. Tot het 3 dagen later fout ging en ons kindje verloren. Boven onze verwachting waren we na 2 maanden weer zwanger. Helaas was de 8 weken echo niet goed. Dit was geen normale zwangerschap maar een Mola zwangerschap. De aankomende tijd neem ik jullie mee in mijn verhaal over een mola zwangerschap.

Lees mijn vorige blog: Meneer de gynaecoloog, zag u mij eigenlijk wel?
Lees het vervolg: De dag na de curettage werd ik met buikpijn wakker - deel 8
   Volg je mij ook? en krijg mijn volgende blogs in je mail …

Nieuwe bloggers

Vind je het leuk om zelf te bloggen? We zoeken weer nieuwe bloggers! Wil je ook bloggen over je kinderwens, zwangerschap, bevalling of baby?

Artikel gelezen en nu?

Anderen lezen nu ook

8 Weken zwanger, ben het kwijt 8 Weken zwanger, ben het kwijt

8 Weken zwanger, ben het kwijt
Blog: "Gisterenavond constateerde ik na mijn visite aan de toilet bloedverlies. Het was een schok ! Alhoewel ik voelde dat er iets niet helemaal klopte, was dit zo teleurstellend."

De dag na de curettage werd ik met buikpijn wakker - deel 8 De dag na de curettage werd ik met buikpijn wakker - deel 8

De dag na de curettage werd ik met buikpijn wakker - deel 8
Blog: "Mijn man en ik zaten op de bank en staarden allebei naar de grond zonder wat te zeggen, zonder muziek, stilte… Als ik er aan terugdenk is het precies hoe we ons voelden."

Zal het hartje nog wel kloppen? Zal het hartje nog wel kloppen?

Zal het hartje nog wel kloppen?
Blog: "Donderdag, de dag van de echo. Stiekem weer een stemmetje: Zal het hartje nog wel kloppen? Snel corrigeer ik mijn gedachte met: Natuurlijk klopt het hartje! Je wordt mama! "

Je reactie op Mola zwangerschap 7

Alleen op de knop 'Bericht plaatsen' klikken als je zelf de volledige inhoud hebt geschreven en akkoord gaat met de richtlijnen.

Leuk om te lezen!